ชอบจังเลยค่ะ บทความนี้ดีจังเลย

สำหรับเรายางลบก็เหมือนกับเวลาชีวิต ส่วนดินสอก็เหมือนกับทุกสิ่งที่เป็น ทุกสิ่งที่มีในชีวิตเรา

ถ้าเราแค่คิดให้ดีก่อนเราใช้ดินสอวาดลงไป เราก็ไม่ต้องใช้ยางลบ แต่ถ้าเราวาดผิดเราก็ลบ ทีนี้แล้วอะไรล่ะที่มาตัดสินว่าสิ่งที่

เราวาดว่ามันผิดจนต้องลบ หรือจริงๆแค่เราวาดไม่ได้ผิด แต่เราแค่ไม่พอใจซักที ถ้าเป็นอย่างนี้วาดอีกกี่ครั้งก็ยังอยากลบอยู่

ทุกครั้ง...

จนวันนึงที่ยางลบหมด หรือจนวันนึงที่เวลาชีวิตหมด ... วันนั้นคงเป็นวันที่น่าเสียดายที่สุดว่าทุกอย่างมันดีพอแล้วแต่ไม่เคยได้

หันกลับไปดูเลยจนวันสดท้ายที่ไม่มีเวลาแม้แต่ได้หันกลับไปดู..เพราะมัวแต่อยากลบ เพราะมัวแต่คิดว่าทุกอย่างมันไม่ดีพอ


ถ้าเป็นอย่างงั้นคงเศร้าน่าดู