ถ้าฐานะทางบ้านไม่ได้เดือดร้อน คุณพ่อคุณแม่ไม่ว่าและเราได้ตริตรองดูแล้วว่างานมันเกินกว่าที่เราจะรับผิดชอบไหวจริง ๆ แนะนำว่าให้ออกเถอะค่ะ

เพราะส่วนตัวเราเองเข้าใจและรู้ซึ้งดีว่าการต้องทำงาน (ซึ่งมันคือการใช้ชีวิตทุก ๆ วันของเรา) โดยที่ไม่มีความสุขมันทุกข์จริง ๆ ค่ะ แต่ของเรานี่ยังดีที่รายได้ดี สวัสดิการดีมาก ๆ ไม่งั้นก็คงเผ่นไปนานแล้วค่ะ และเพราะฐานะทางบ้านไม่ได้ร่ำรวยนัก ก็ต้องทนทำเพื่อให้ตั้งตัวได้แน่ ๆ ก่อน ถึงเวลานั้นเราก็จะไม่ทนเหมือนกันค่ะ

แต่อย่างคุณ จขกท ถ้าออกมาหางานได้โดยไม่เดือดร้อนหรือที่บ้ารมีกิจการอยู่แล้ว แนะนำว่าให้ลาออกเพราะการทำงานน่ะมันคือชีวิตของเรา ทุก ๆ วันเราต้องอยู่กับมัน ดังนั้นต้องมีความสุขค่ะ