สามีเปนไรไม่รู้ค่ะ เหนื่อยใจจิง

[PrimmRose]

ใจเย็นๆนะคะ พวกผู้ชายขอบวางมาดเวลาอยู่กับเพื่อน ไม่ค่อยแสดงออกหรอกค่ะว่ามีเรื่องในใจ ไว้วันว่างๆลองไปเปลี่ยนบรรยากาศสิคะ ไปกันสองคน พิมก็เคยเป็น (เวลาเบื่อฝาละมีอ่ะค่ะ แต่ไม่อยากมีกิ๊ก) ก็จะไปเที่ยวกันสองคนทิ้งลูกไว้กับยาย กลับมาก็ Refresh ตัวเองใหม่

[greenpark]

เรากับสามีแต่งงานกันมา 6 ปี คบกันก่อนแต่งงานอีก 6-7 ปี ตอนนี้ก็ยังไม่มีลูกนะคะ ปีหน้าจะไปทำ gift แล้ว รู้จัก รู้ใจกันมานานค่ะ จนกลายเป็นเพื่อนมีอะไร ก็ปรึกษากัน ยิ่งตอนนี้ทำร้านอาหารด้วยกันเจอกันตลอด 24 ชม. แต่ก็ไม่ค่อยทะเลาะกันนะคะ งอนกันไม่เกิด 5 นาทีเดี๋ยวก็ดีกันค่ะ เวลาเดินเค้าจะเดินจับมือหรือว่าเดินโอบไหล่เราตลอดเลย กับแม่เค้าเค้าก็ทำอย่างนี้ด้วยนะคะ ถ้ามีปัญหานะคะต้องคุยกันเลยค่ะ อย่าปล่อยให้ปัญหาเล็กๆมันพอกพูนจนเป็นปัญหาใหญ่ เปิดอกคุยกันเลยค่ะ ถ้าโกรธหรือว่าเกลียดกัน อยากจะให้มองกลับไปในวันแต่งงานค่ะ ว่าเราสองคนรักกันมากแค่ไหน เคยสัญญาอะไรต่อกันไว้ ทุกอย่างมีทางแก้ไขค่ะ ขึ้นอยู่กับว่าเราพร้อมผเชิญหน้ากับมันรึเปล่า ลองคุยกันนะคะ อาจจะทำให้เข้าใจกันมากขึ้นค่ะ เอาใจช่วยค่ะ

[titled]

เติ้ลว่าปัญหานี้เกิดกับทุกๆครอบครัวนะครับ เป็นปัญหาที่ละเอียดอ่อนมากๆ
อาจจะเป็นปัญหาเล็กๆน้อยๆทั้งงานและครอบครัวสะสมกัน แล้วยิ่งสภาวะเศรษฐกิจแบบนี้
ย่อมมีความเครียดสะสม เวลาคุยกับเพื่อนเค้าเลยรู้สึกสบายใจ ^^
ครอบครัวพี่สาวเติ้ลก็เคยเป็นแบบนี้ครับ พี่สาวเครียดมากๆ
เพราะตอนแรกพี่สาวคิดว่าแฟนไปมีคนอื่น แต่จริงๆมาจากหลายๆอย่าง
คือก่อนแต่งงาน ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน ยังไม่รู้ตัวตนจริงๆของกันและกัน
ก่อนแต่งงานพี่สาวเป็นคนร่าเริง อารมย์ดี ชอบแต่งตัวชอบดูหนัง แต่หลังแต่งงาน
พี่สาวอยู่บ้านเฉยๆ ก็มีความรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องแต่งตัว ปล่อยตัวให้โทรม
แฟนชวนไปไหนก็ไม่ค่อยไปเพราะติดดูหนังเกาหลีก็ปกติว่างจัดไม่ได้ทำงาน
และแถมพี่สาวไม่ได้เจอเพื่อนไม่ได้เมาท์เลยเบื่อ แถมยังกดดันเรื่องมีลูก
ผลปรากฎว่าอารมย์เลยแปรปรวนขึ้นลงแบบไม่รู้ตัว ทำให้แฟนค่อยๆสะสมและไม่อยากคุยด้วย
ตอนหลังเลยเปิดอกคุยกัน ว่ามีคนใหม่หรือยังไง สาเหตุมาจากด้านบน พอคุยกันก็ดีขึ้น
หลังจากนั้นสักพักคุณแม่คิดว่าน่าจะไปหาจิตแพทย์เพื่อระบายเปิดอก (ปกติฟรั่งเค้านิยมกัน )
จนจูนหากันได้อีกครั้ง แล้วหลังไม่นานพี่สาวก็ท้อง เติ้ลไม่รู้ว่าแต่ละกรณีจะเหมือนกันมั้ย
แต่เติ้ลแอบหวังว่าสิ่งที่เติ้ลเอามาเล่าอาจจะเป็นส่วนเล็กๆที่จะทำให้มีกำลังใจมากขึ้นนะครับ
เป็นกำลังใจให้ครับ ขอให้ปรับความเข้าใจกันและกลับมาเป็นเหมือนเดิม^^
อย่ามองข้ามสิ่งเล็กๆน้อยๆ เราอาจจะลองทำหน้าที่ให้ดีขึ้น (อันนี้คุณแม่และคุณหมอแนะนำพี่สาว)
เช่น ก่อนสามีไปทำงานอาจจะมีการหอมแก้มบ้าง ใจเย็นๆพูดจาเพราะๆ เตรียมน้ำอุ่นไว้ให้
ก่อนนอนอาจจะมีการนวดเท้า นวดไหล่ ซื้อเสื้อผ้าให้เพื่อเอาใจ ชวนสามีไปดูหนัง กลับมาแต่งตัวสวยๆ
สามีกลับมาบ้านเตรียมน้ำส้มเย็นๆไว้เอาใจ ลองทำเมนูโปรด ทำในสิ่งที่อาจจะไม่เคยทำ
บางครั้งอาจจะต้องยอมบ้างเพื่อประครองชีวิตคู่ เพราะยังไงเราก็แต่งงานกับเค้าแล้ว
ลองทำดูก็ไม่เสียหลายนะครับ

[ice-ga]

เรากับสามีแต่งงานกันมา 6 ปี คบกันก่อนแต่งงานอีก 6-7 ปี ตอนนี้ก็ยังไม่มีลูกนะคะ ปีหน้าจะไปทำ gift แล้ว รู้จัก รู้ใจกันมานานค่ะ จนกลายเป็นเพื่อนมีอะไร ก็ปรึกษากัน ยิ่งตอนนี้ทำร้านอาหารด้วยกันเจอกันตลอด 24 ชม. แต่ก็ไม่ค่อยทะเลาะกันนะคะ งอนกันไม่เกิด 5 นาทีเดี๋ยวก็ดีกันค่ะ เวลาเดินเค้าจะเดินจับมือหรือว่าเดินโอบไหล่เราตลอดเลย กับแม่เค้าเค้าก็ทำอย่างนี้ด้วยนะคะ ถ้ามีปัญหานะคะต้องคุยกันเลยค่ะ อย่าปล่อยให้ปัญหาเล็กๆมันพอกพูนจนเป็นปัญหาใหญ่ เปิดอกคุยกันเลยค่ะ ถ้าโกรธหรือว่าเกลียดกัน อยากจะให้มองกลับไปในวันแต่งงานค่ะ ว่าเราสองคนรักกันมากแค่ไหน เคยสัญญาอะไรต่อกันไว้ ทุกอย่างมีทางแก้ไขค่ะ ขึ้นอยู่กับว่าเราพร้อมผเชิญหน้ากับมันรึเปล่า ลองคุยกันนะคะ อาจจะทำให้เข้าใจกันมากขึ้นค่ะ เอาใจช่วยค่ะ

โชคดีจัง เรากัดกันคุยเฮฮาได้ขำๆ แต่ไม่มีฟิลโรแมนซ์ จูงมือแนวๆนี้เลย
****เป็นกำลังใจนะคะ ถามตรงๆเลยว่าเคืองอะไร บกพร่องตรงใหน เพราะ2ปีในความคิดเราถือว่าไม่นานเป็นช่วงปรับตัวหลังหมดโปร อิอิประสพการณ์ตรงแต่อาจไม่เหมือนกันก็ได้ เค้าอาจจะคาดหวังว่าเราจะต้องเป็นภรรยาแบบนี้ต้องทำนี่ๆๆๆแต่เรามือใหม่ไม่รู้ว่าต้องรับผิดชอบแบบไหน เนื่องจากก่อนหน้านี้แม่ทำให้โดยที่เราไม่รู้สึกว่าเราต้องทำ แล้วเค้าคิดว่าเราต้องรู้ว่าต้องทำแต่เฉยเลยหงิดหงิดก็ได้
ยกตัวอย่างเป็นแฟนกันรู้ว่าเค้าชอบมะม่วงซื้อมาให้ก็ดีใจมากมาย เป็นภรรยาก็ซื้อมาแต่ไม่ได้ปอกแช่ตู้ก็รู้สึกว่าไม่ใส่ใจ ทั้งๆทุกทีมีแต่เค้าเอาใจเรา ค่อยๆดูไปในรายละเอียด แรกๆก็เคืองๆเหมือนกันแต่มาแอบสังเกตุแม่เราก็ใส่ใจ+ดูแลเอาใจพ่อแต่เราไม่ได้สังเกตุ เลยรู้ว่าเราบกพร่องอะ

[asiaticia]

ยังไม่เคยแต่งงานและคาดว่าคงไม่ได้แต่งแล้ว เนื่องจากแววกำลังจะปีนขึ้นคานไปถึงจั่วเริ่มเห็นรำไรๆ เฮ้อ!
เจตว่าถ้าทุกข์ใจก็บอกสามีไปตรงๆเลยค่ะ หนึ่งในคุณสมบัติของสามีคือเป็นคนที่ภรรยาควรเปิดอกคุยด้วยที่สุด ไม่ใช่คนอื่น
ถามเขาว่าทำไมไม่อยากคุยกับเรา เบื่อหรือรำคาญอะไรตรงไหนบอกให้รู้เลย รู้แล้วเราจะได้ทำตัวถูก
เจตบอกกับแฟนประจำ เรื่องของเรื่องคือไม่บอกเราก็คิดว่าไม่มีอะไร
ที่เขาว่าโกรธกันอย่าให้ข้ามวันข้ามคืนนี่จริงนะคะ ไม่งั้นมันจะมีทิฐิกลับมาคุยดีๆกันยาก
เคยมีคนว่าไม้ตายไม้สุดท้ายแบบไม่มีอะไรจะเสียของผู้หญิงคือน้ำตาค่ะ (มีมารยานิดหน่อยแล้วแต่สถานการณ์ก็ยิ่งดีค่ะ)
ร้องไห้แบบน้ำตาหยดเผาะๆอย่าสะอึกสะอื้นแล้วถามให้รู้เรื่องตอนนั้นไปเลยค่ะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ

[pepsi5510]

อยู่กันมาหลา…ย…ยปี
มีบ้างละน้าที่เบื่อคนที่นอนข้างๆ
มีหลายสาเหตุที่คุณๆ น่าคิด…พิจารณา
เผื่อว่า…จะมี 'อะไร' ดีขึ้น
จริงๆ แล้ว ประสบการณ์ที่เราๆ ท่านๆ รู้เห็นกันเป็นส่วนใหญ่ มักพบว่าฝ่ายชายมักเจอปัญหา เรื่องภรรยามีความต้องการทางเพศน้อยกว่าปกติ…อย่าลืม! คำว่า ปกติ คนเรามักเอาตัวเองเป็นมาตรฐานเสมอ
เมื่อภรรยามีความต้องการทางเพศน้อย ก็ตอบสนองทางเพศน้อยลง…ผลคือการบ่ายเบี่ยง หลีกเลี่ยง ปฏิเสธการมีเซ็กซ์กับสามี เดือดร้อนถึงการค้นหาทางออกในการระบายความอัดอั้นตันอารมณ์… โดย 'แม่นางทั้งห้า' บ้าง หรือ 'หนึ่งน้องนางเดียว' ในตู้กระจก

มีทั้งที่เพิ่งแต่งงานกันใหม่ๆ หมาดๆ สดๆ ร้อนๆ สามีก็เฉยเมยที่จะแตะน้องต้องเนื้อ เฉกเช่นสามีทั่วไปจักพึงปฏิบัติต่อภรรยา และหลายคู่…แทนที่จะเป็นฝ่ายภรรยา ซึ่งควรจะเซ็งกิจกรรมอันซ้ำซากจำเจของสามี กลับเป็นฝ่ายสามีที่เพิ่งมีอาการดังกล่าว หลังจากอยู่กินกันมาหลายปี ทำให้ผู้เป็นภรรยาต้องถามตัวเอง จนถึงขั้นถามว่า…มันเกิดอะไรขึ้น
ข้อน่าสังเกตอย่างหนึ่งคือ ถ้าอาการนี้เกิดแก่ผู้หญิง สามีจะพยายามหาทางออกสำหรับตัวเอง แต่ในทางกลับกัน หากเกิดกับผู้ชาย ภรรยาจะพยายามหาสาเหตุว่าสามีเป็นอะไร
ผู้ชายนี่ก็เป็นอย่างที่เรารู้กันอยู่ เวลามีเรื่องอะไรในใจแล้ว ไม่ค่อยชอบพูด…ซึ่งตรงข้ามกับผู้หญิง ทำให้ผู้หญิงเกิดอาการระส่ำระสาย เล่นเกมทายใจว่า…มันเป็นเพราะอะไรกันแน่!
เขาตกเป็นของคนอื่นแล้ว มีหญิงอื่นเข้าร่วมกิจการชีวิตครอบครัว ถือหุ้นร่วม ถูกแย่งส่วนแบ่งทางการตลาด แต่ยังไม่ถึงกับยึดกิจการไป…อาจเนื่องจากความไม่เต็มอิ่มทางเพศกับภรรยาเดิม ทั้งเนื่องจากความพร่องของฝ่ายภรรยา หรือความไม่รู้พอของฝ่ายชายเองก็ตาม ประเด็นนี้ก็เจอไม่น้อยในสังคมไทยที่ให้โอกาสผู้ชายในการแสวงหา รวมทั้งการแสดงออกเรื่องเพศได้มากกว่าผู้หญิง…กรรมของหญิงไทย
เรื่องนี้มีที่มาที่ไป ทั้งสาเหตุจาก ปัจจัยทางชีวภาพ ได้แก่ สมองของผู้ชายและฮอร์โมนเพศชาย มีผลทำให้ผู้ชายฝักใฝ่มุ่งมั่นกิจกรรมทางเพศมากกว่าผู้หญิง ร่วมกับ ค่านิยมสังคมไทย ที่ยอมรับการมีภรรยามากกว่าหนึ่งคน…ดูขุนแผนกับพระอภัยมณี พระเอกในวรรณคดีไทยเป็นตัวอย่าง
เขาหมกมุ่นเรื่องการงานมาก จนหมางเมินเรื่องเพศ ความหมายของคำว่า ความสำเร็จ ระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงมีความแตกต่างกัน ความสำเร็จของผู้ชายคือ ตำแหน่งและความก้าวหน้าในหน้าที่การงานใด ความสำเร็จของผู้หญิงคือความอยู่เย็นเป็นสุขของชีวิตครอบครัว
เมื่อลูกๆ ก้าวสู่โรงเรียน ผู้ชายจะรู้สึกว่าตนเองต้องขยันทำงานหนักขึ้น เพื่อหาเงินมาสนับสนุนฐานะของครอบครัว และการศึกษาของลูก
ปัจจุบันสังคมไทยเน้นวัตถุ แรงโฆษณาตามสื่อต่างๆ เน้นให้คนรู้สึกว่าต้องสะสมสมบัติมากมาย โทรศัพท์มือถือ เครื่องคอมพิวเตอร์ เคเบิ้ลทีวี ฯลฯ กลายเป็นความจำเป็นของชีวิตเพื่อประคับประคองกำลังซื้อ ก็ต้องทำมาหาเงินมากขึ้น ผลสุดท้ายทำงานกันไม่มีที่สิ้นสุด พักผ่อนน้อยลง เมื่อระบบประสาทตึงเครียด …ความต้องการทางเพศจะลดลง เพราะอารมณ์เซ็กซ์จะพวยพุ่งเฉพาะเมื่อระบบประสาทผ่อนคลาย
คุณดีเกินไปจนกลายเป็น แม่พระของเขาเสียแล้ว…
เมื่อผู้ชาย (บางคน) รู้สึกว่าภรรยาของตนน่าเคารพเสมือนหนึ่ง แม่พระ การมีเซ็กซ์กับผู้ควรกราบไหว้ ถือเป็นเรื่องต้องห้าม เป็นบาปเป็นกรรมอย่างยิ่ง …จิตไร้สำนึก รับไม่ได้
แต่ผู้ชายเหล่านี้ กลับสามารถมีเซ็กซ์ได้อย่างไม่ตะขิดจะขวงใจกับ หญิงระดับล่าง เช่น หญิงขายบริการทางเพศ หรือผู้หญิงที่ไม่มีความรู้ ทำตัวจัดจ้าน ไม่มีความเป็นกุลสตรี…นังตัวร้าย หรือนังแพศยา แบบนี้แหละที่เหมาะสำหรับกิจกรรมทางเซ็กซ์
น่าเห็นใจคุณผู้หญิง ทำตัวไม่ดีสามีก็รังเกียจ ทำตัวดีเกินไปสามีก็เทิดทูนไว้สูงส่ง…ผลเหมือนกัน คือเซ็กซ์ลดลง
ลองดูครับ ว่ามันตรงกับข้อไหน. แล้วแก้ข้อนั้น..อะไรจะดีขึ้นครับ

[story2lady]

เกิดไรขึ้นกะพี่สาวเนี่ย ไม่เศร้าน้า พี่ดอริส บางทีพี่เค้าอาจจำทำงานหนัก แล้วพี่ดอริส ก็สนุกกับการขายของจนลืมดูแลพี่เค้าหรือเปล่าเลยทำให้เค้าไม่พอใจนิดๆ ไปหาที่พักผ่อนดีกว่าเนอะ เผื่ออะไรๆ จะดีขึ้น ลิ้นกับฟันย่อมกระทบกันเป็นธรรมดา ถ้าเหงาๆ กริ้งๆหากันก็ได้นะคะ เบอร์เดิม มิมีเปลี่ยน

พี่ดอริส สู้ๆๆ พี่ดอริส สู้ๆๆ

[sarachada]

หาจังหวะดีๆเเล้วถามค่ะ เเต่ต้องระวังคำถามที่จะใช้นะคะ ถามเเบบที่ให้เค้ารู้สึกว่าเราเเคร์เค้านะที่ทำท่าทางเเบบนี้กับเรา อย่าถามเเบบจับผิดเค้า เราเชื่อว่าน่าจะได้คำตอบที่จะนำไปสู่การเเก้ปัญหาค่ะ หรือถ้ายังไม่อยากถามก็ลองคิดดูอีกทีดีๆว่าเราไปทำอะไรให้เค้าไม่พอใจรึเปล่า ถ้ามีก็รีบๆไปขอโทษ เราว่าทุกอย่างน่าจะดีขึ้นนะคะ

[SweetCandyBee]

เป็นกำลังใจให้นะคะ ทุกอย่างมีทางออกค่ะ เราก็แต่งงานมา 14 ปีแล้ว โชคดีที่สามีเป็นคนน่ารัก ขยันทำงานแล้วก็รักครอบครัว แต่เรื่องนี้เราว่าต้องคุยกันดีที่สุดค่ะ ตามคำแนะนำของคุณเติ้ลด้านบนก็ดีนะคะ ลองปรับเปลี่ยน ดูแลเค้ามากขึ้น ทำอะไรน่ารักๆ ให้เค้าแล้วก็หาโอกาสคุยกันนะคะ ทุกอย่างน่าจะดีขึ้นค่ะ ชีวิตคู่ก็เป็นอย่างนี้หล่ะค่ะ ต้องผ่อนหนัก ผ่อนเบานะคะ เอาใจเค้ามาใส่ใจเรา ชีวิตจะมีความสุขค่ะ :-)

[KAN]

แวะมาเป็นกำลังใจให้ค่ะ เรื่องครอบครัวนี่เป็นเรื่องที่ต้องคุยกันจริงๆค่ะ
อาจมีปัจจัยหลายๆอย่างที่ทำให้เค้าเปลี่ยนไป ชีวิตครอบครัวต้องใช้ความรักนำทาง
ความเข้าใจเป็นที่ตั้ง เราเองช่วงสองปีหลังจากอยู่กินกับสามีมาขอบอกว่าเป็นช่วงที่ทรมาณที่สุด
มีครบทุกรส มันเป็นช่วงที่เราต้องปรับตัวเข้าหากัน ลองค่อยๆคุยกันอย่างมีสติ อย่างใช้อารมณ์
ถ้าเรามั่นใจว่าเรารักกัน มันต้องผ่านพ้นไปได้แน่นอนค่ะ

...................
เป็นกำลังใจให้นะคะ...