อ่านจนจบแล้วอยากจะร้องไห้ตามไปกะ จขกท.ด้วยเลยจริงๆค่ะ
เราพูดอะไรไม่ออกเลย
เราขอพูดแค่ว่าอย่าคิดสั้นแบบนั้นนะคะ เราขอร้องละค่ะ
เรารู้ว่าความรู้สึกอย่างงั้นมันเป็นยังไง
เราอาจจะไม่เคยเจอเรื่องแย่ๆขนาดคุณ จขกท.
แต่เราก็เคยเจอเรื่องแย่ๆมาเหมือนกันและเคยคิดอะไรแบบคุณ
แต่คุณรู้มั๊ยคะทุกวันนี้เราอยู่ได้ก็เพราะ "แม่"
อดทนอีกนิดนะคะ คุณอดทนมาได้นานขนาดนี้แล้ว
" อย่าปล่อยให้ความอ่อนแอแค่ชั่ววูบทำร้ายคุณและแม่ไปชั่วชีวิต "
คิดดีๆนะคะ ถ้าวันนี้คุณมองคนที่เค้าดีกว่าหรืออดีตที่คุณมีแต่ความสุข
คุณก็จะต้องเครียดและเศร้ามากๆ แล้วจะมองแบบนั้นทำไมล่ะคะ
เรารู้ว่านาทีนี้พูดอะไรไปหัวใจคุณก็คงไม่เปิดมารับฟัง
แต่เราก็อยากพูดนะคะ ถ้าคุณคิดว่าคุณไม่เหลือใคร
คุณลองดูคนที่มาตอบกระทู้คุณซิคะ
ทุกคนตอบคุณอย่างตั้งใจเค้าอ่านทุกตัวอักษรที่คุณเขียน
อย่ายอมแพ้ค่ะ เชื่อเรานะคะ
ถ้าคุณผ่านเหตุการณ์นี้ไปได้เมื่อไหร่คุณจะภูมิใจในตัวเอง
และจะเข้มแข็งมากจนคุณก็ยังนึกไม่ถึง
และต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก
คุณจะไม่รู้สึกอะไรอีกต่อไปค่ะ
"ใครบ้างเกิดมาไม่เคยผิดพลาด ให้โอกาสตัวเองอีกสักครั้งนะคะ"
และทุกครั้งที่คุณต้องการกำลังใจเปิดเข้ามาในเว็บนี้นะคะ
เพื่อนๆพี่ๆน้องๆรอคุณอยู่ค่ะ