ไม่เลี้ยงไม่ว่า

แต่พูดจาทำลายน้ำใจดูถูกกันแบบนี้ไม่ไหวค่ะ

ชีวิตมีทางเลือก

เลือกผู้ชายมาเป็นพ่อของลูกซักคนแล้วให้ผู้หญิงต้องมาทำตัวแบบ "พี่นี้มีแต่ให้" แทนผู้ชาย

แล้วคำว่าหัวหน้าครอบครัวมันอยู่ตรงไหน

ถ้าอย่างงั้นก็เตรียมเป็น single mom ตั้งแต่ลูกยังไม่คลอดเลย

ถ้าผู้ชายไม่รู้จักให้ ก็ไม่ใช่ว่าผู้หญิงควรจะยอม แต่ผู้หญิงควรจะสอนว่าอะไรคือการให้ที่พอดี

แต่ถ้าผู้หญิงใช้เงินเป็นระวิง ผู้ชายก็ควรสอน ว่าอะไรคือการร่วมทุกข์ในการแบกรับภาระร่วมกัน ไม่ใช่ด่าหรือชิ่ง

ไม่งั้นมันก็ไม่เรียกว่ารักกันจริง

ส่วนเคสผู้หญิงเล่นบท "พี่นี้มีแต่ให้" โดยไม่เคยให้ปัญญาผู้ชายเลย ว่าอะไรคือคำว่า "ความรับผิดชอบที่ผู้ชายพึงมี" คำว่าความรักมันไม่มีทางไปไหนได้ไกลหรอกค่ะ ก็จะเข้าเคสได้ผู้ชายหวังสบายเอาเปรียบผู้หญิง

เป็นผู้หญิงก็ควรต้องรู้จักให้ แต่ต้องให้พอดี พ่อแม่เลี้ยงเรามา ไม่ได้หวังให้ใครมาเอาเปรียบไม่ได้หวังว่าอนาคตลูกจะต้องมาคอยหากินเพื่อเลี้ยงผู้ชาย และตรงกันข้าม "พ่อแม่ดีๆ" ก็อยากเห็นลูกตัวเองมีศักศรีดิ์ ไม่อยากเห็นลูกตัวเองเกาะใครกินเหมือนกัน

วกกลับมาที่เคสของคุณเจ้าของกระทู้ ง่ายๆสั้นๆ สำหรับเรา ถ้าผู้ชายคนไหน คบไปได้ไม่เท่าไหร่ ก็ไม่เหมือนตอนแรกที่เริ่มจีบ แค่นี้ชีวิตที่เหลือจะไว้ใจได้อย่างไร แต่ไม่ใช่แปลว่าให้เลิกนะคะ แต่แปลว่าให้สื่อสาร ให้คุยกัน ให้บอกทุกข์ของคุณ และรับรู้ทุกข์ของเค้าด้วย เพราะหากคุณจะซื้ออะไรโดยไม่สนใจว่าเค้าลำบากในการหาเงินมายังไงอันนี้คุณก็เห็นแก่ตัว แต่หากเค้าเองไม่พอใจที่คุณใช้เงินมาก โดยพูดจาทำลายความสัมพันธ์ เช่น "ถ้าเลี้ยงก็ไป" คุณก็ต้องบอกต้องสอนเค้า และคุณเองก็ต้องฟังปัญหาของเค้าด้วย

แต่หากพยายามคุยแล้วหาไม่เจอว่าปัญหาอยู่ตรงไหน ..ก็ต้องข้อสันิษฐานไว้ ว่าความสัมพันธ์กำลังไม่ราบรื่น ถ้าไม่ใช่เค้ามีใคร ก็อาจจะเป็นเพราะคุณไม่ได้มีความสำคัญเพียงพอที่เค้าจำเป็นจะบอกอะไรให้คุณรับรู้

ปัญหาเดียวมองได้หลายด้านไปหมดค่ะ

แล้วแต่ว่าคุณจะเลือกผูกหรือแก้ คุณเองคงรู้ใจตัวเองดีและตอบได้ดีกว่าใคร