เคยเห็นป้ายโฆษณาบนทางด่วนไหมคะ ไม่รู้เอาลงหรือยังแต่น่าจะไม่อยู่แล้วเป็นภาพขาว-ดำรูปเด็กผู้ชายนั่งยองๆกับหมาหนึ่งตัวคุ้ยอาหารบนพื้น ในป้ายเขาเขียนว่าอย่าบริโภคอาหารเหลือมากมายเพราะมีคนอีกมากมายบนโลกที่ไม่มีแม้ข้าวจะกินอะไรทำนองนี้แหละ ชอบมากค่ะ เตือนสติคนที่มีพร้อมและไม่รู้สึกว่าการกินทิ้งกินขว้างเป็นสิทธิ์ที่ทำได้

อีกอย่างคือยิ่งกินและใช้เหลือทิ้งยิ่งเป็นขยะและทำให้เกิดการผลิตเสียเปล่า อยากบอกว่ามันไม่ใช่สิทธิ์ส่วนบุคคลเลยมันเป็นผลกระทบลูกโซ่ที่มันสมองของคนที่คิดแบบนั้นไม่ฉลาดพอให้คิดได้ต่างหาก เราเคยดูรายการโรงเรียนของหนูทางช่อง 5 ตั้งแต่อยู่มัธยม ในสมัยนั้นเพื่อนมันมีตังค์ไง กลัวอ้วน สั่งข้าวมากินแล้วกินเหลือถือว่าธุระไม่ใช่โดนเราด่าประจำ ไล่ให้ไปดูรายการนี้ที่เด็กๆไม่มีข้าวกินต้องกรอกน้ำลงท้องกันหิว เสียดายรายการนี้ไม่อยู่แล้ว

เราว่าสมัยนี้คนเรายิ่งมีมากและไม่ได้ทำอะไรๆด้วยตัวเองคือซื้อหาง่ายยิ่งไม่เห็นคุณค่าของมัน ยิ่งอาหารที่เป็นปัจจัยพื้นฐานด้วยแล้วมองข้ามไปหมด คิดถึงสมัยพ่อแม่เรายังเด็ก ทุกอย่างมีค่าใช้สอยจนวาระสุดท้ายของมันจริงๆ