ใครลาออกจากงานเพื่อมาเลี้ยงลูกบ้าง

[aor-tom]

เราก็เป็นคนหนึ่งนะคะ ที่แฟนให้ออกจากงาน แต่ไม่ได้เลี้ยงลูกคะ (ยังไม่มีลูกเลย เหอๆๆ) คือตอนนั้นแม่เราป่วยหนักนะคะ ตอนนั้นที่บ้านของเราก็ไม่มีคนดูแลแม่ คือต้องดูแลแม่หนักมากคะ ต้องดูตลอด 24 ชม. เลย แฟน ณ ตอนนั้น (ตอนนั้นยังเป็นแค่แฟนนะคะยังไม่ได้แต่งงานกัน) เค้าก็ให้ออกจากงานมาดูแลแม่ของเราเองนะคะ โดยแฟนเค้าก็ส่งเงินให้ใช้ทุกเดือน เราก็เอาซิคะ อิอิอิ เพราะไหนจะได้ดูแลแม่ของเราเอง แถมแฟนก็ยังใจดีมีน้ำใจให้เงินใช้ทุกเดือนอีก....

จนต่อมาก็แต่งงานกัน และแม่เราก็เสียไป เราก็ว่างมากเลยคะ เคยนึกบอกสามีว่าเราจะไปหางานทำแล้วนะ แต่สามีก็ไม่ให้ไปทำคะ เค้าก็บอกว่าอยู่แบบนี้ดีแล้ว เค้ากลัวเราไม่มีเวลาให้เค้า ที่สำคัญเค้ากลัวเราต้องไปทำงานที่อื่น คือสรุปเค้าห่วงด้วยนะคะ เพราะจังหวัดที่เราอยู่เป็นจังหวัดเล็กๆ งานการก็หายาก ต้องไปหาที่จังหวัดใหญ่ๆ นะคะ สรุปคือแฟนเค้าอยากให้เราอยู่บ้านมากกว่า เราก็เลยตามเลยๆ นะคะ แต่ลึกๆ ก็แอบกลัวและกังวลเหมือนกันคือก็อยากจะหาเงินได้ด้วยตัวเองเหมือนกัน แต่แฟนก็ไม่ให้ทำ แต่เค้าก็เห็นว่าเราว่างๆ ก็เลยส่งของต่างๆ มาให้ขายรอเวลาไปอยู่ด้วยกันนะคะ...

ยังไง จขกท. ลองฝึกงานอาชีพต่างๆ ที่ใกล้ๆ บ้านเป็นความรู้ติดตัวก็ดีนะคะ เราว่าอย่างน้อยก็ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์และที่สำคัญมีความรู้ติดตัวด้วยนะคะ

[eclair]

เป็นแม่บ้านเลี้ยงลูกมา 2 ปีแล้วค่ะ เริ่มอยากกลับไปหางานทำแล้ว แต่ไม่รู้จะหาได้เปล่า เศรษฐกิจไม่ดีเนื่ย

ก่อนหน้านี้ทำงานบริษัทฝรั่งมาตลอดค่ะ แบบที่งานหนักมากๆ เลิกเฉลี่ย 2-3 ทุ่มนะคะ ใครกลับบ้าน 6 โมงต้องโดนเพื่อนๆเหล่ คือชีวิตแบบนี้ถ้ามีลูกเล็กๆก็คงไม่ไหวเหมือนกัน ก็พยายามหางานที่จะ balance ชีวิตครอบครัวกะการงานได้ค่ะ คือไม่ได้ทำงานนานๆแล้วรู้สึกตัวเองเฉื่อยๆกะโง่ๆยังไงไม่รู้ค่ะ เวลาไปเจอเพื่อนๆเก่าก็ฟังมันพูดไม่ค่อยรู้เรื่องเลย

[joopjoop]

การเป็นแม่ก็คือหน้าที่การทำงานอย่างหนึ่งนะคะ
ทำงานตั้ง 24 ชม ไม่ได้พักไม่ได้เงินเดือน แต่ได้ความทรงจำที่ดี
ดูการเจริญเติบโตของลูกน่ะคะ
เราเป็นคนหนึ่งที่ไม่ได้ออกจากงานแต่ใช้แบบไม่รับเงินเดือน
อยู่เลี้ยงลูกได้ถึงขวบแน่ะคะ แต่ตอนนี้กลับมาทำงานก็อยากกลับไป
เลี้ยงลูกอย่างเดิมง่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ โชคดีแล้วคะที่ได้อยู่บ้านเลี้ยงลูก
แถมมีเงิน shop ใน sbn อีกต่างหาก

[newsguy]

ไม่ได้ลาออกจากงานมาเพื่อเลี้ยงลูก
แต่ว่าไม่เคยทำงานเลยตั้งแต่แรกค่ะ ตั้งแต่ก่อนแต่งแล้ว
ช่วยกิจการที่บ้านนิดๆหน่อยๆ วันๆก็ลอยไปลอยมา--*
ที่บ้านสามีก็เป็นระบบกงสีเหมือนกันค่ะ สามีทำงานกินเงินเดือนจากกงสี
นิวก็อยู่บ้านเลี้ยงลูก ตอนยังไม่มีลูกก็ว่างแทบทั้งวัน
มีงานให้ทำแค่เวลาแม่สามีทำกับข้าว ก็ไปเป็นลูกมือ

พอมีลูกแล้วก็เลี้ยงเองค่ะ สามีก็อยากให้ไปทำงานกับกงสีนะคะ
แต่นิวไม่ค่อยชอบระบบกงสี ก็เลยไม่ได้ไปทำ
พอลูกไปโรงเรียนก็ว่างค่ะ นั่งเล่นเน็ตแทบทั้งวัน
หานู่นนิด นี่หน่อย มาขายบ้าง
ทำขนมขายคนงานบ้าง กำไรไม่เยอะ แต่สนุกค่ะ

เคยคิดเหมือนกัน ว่าถ้าเลิกกะสามีแล้วจะเอาอะไรกิน เพราะตอนนี้ก็เกาะสามีอยู่--*
ก็เลยขอเงินเดือนส่วนนึง เอาไว้เก็บเป็นของส่วนตัวของเราคนเดียว
อยู่ว่างๆก็หัดทำขนมไปเรื่อยๆ เผื่อจะเปิดร้านเบเกอรี่
อย่างน้อยเลิกกันไปก็มีเงินลงทุน เลี้ยงลูกได้เอง และไม่อดตายค่ะ ^^

ลองหาอะไรที่เราชอบทำตอนว่างๆจากการเลี้ยงลูกซิคะ
จะได้เอาไว้แก้เหงา และเป็นอาชีพเสริมได้ด้วยค่ะ

[~ k E t S y ~]

ลาออกมาได้ไม่นานค่ะ หลังจากแต่งงานก็ทำงานมาเรื่อยๆ
จนโดนด่า....ว่า....เธอจาหายไปไหนที 15-20 วันต่อเดือน
หยุดออกมานั่งอยู่บ้านแทนละกัน ประหยัดกว่าออกไปทำงาน
สรุปเมื่อทุกอย่างลงตัว ก็ลาออก มาอยู่บ้านจ้า.....
ขายของนิดๆหน่อยเมื่ออยากขาย....เพราะคุณสามีบอกว่าเดี๋ยวนั่งๆนอนๆเฉยๆจาเบื่อ เพราะปรกติเปงคนทำงานแบบไม่หยุดนิ่ง
และช่วยงานคุณสามีบ้าง
ก็เท่านั้นเองจ้า

ตอนนี้ด้วยความที่ว่านั่งอยู่บ้านกันตลอด 24 ชม ทั้งสองคน เลยเกิดอาการเบื่อๆขี้หน้ากันขึ้นมา
ต้องหาอารายทำบ้าง เช่น พากันไปตีกอล์ฟ พากันไปฟืตเนส ทุกอาทิตย์บังคับต้องออกไปซิ่งกันนอกบ้าน จาได้เห็นแต่งตัวสวยๆกันบ้าง

ประมาณนี้อ่ค่ะ....ยังไม่มีลูก....เพราะยังวางแผนเที่ยวอีกเยอะ.....ที่สำคัญกลัวเด็กทั้งคู่ค่ะ

[matty]

ออกตัวก่อนว่า เรายังทำงานอยู่ และไม่มีลูก(เพราะไม่คิดอยากมีลูกเลยค่ะ) แต่แต่งงานแล้วนะคะ เผอิญว่ามีเพื่อนหลายคนที่มีลูกแล้ว บางคนก้อเป็นแม่บ้านเต็มตัว และไม่กลับมาทำงานอีกเลย แต่บางคนพอลูกเข้าโรงเรียนแล้ว ก้อกลับมาทำงานค่ะ บางคนก้อกลับมาทำงานที่เบากว่าเดิม แต่บางคนก้อเห็นกลับมาทำงานอย่างบ้าคลั่งได้เกือบเหมือนเดิมเลยค่ะ ^^

อยากบอกว่าอย่าเพิ่งกังวลไปเลยค่ะ เราว่าปรับตัวให้เข้ากับชีวิตตอนนี้และโฟกัสกับการเลี้ยงลูกไปก่อนดีกว่า ไหนๆเราก้อตัดสินใจ prioritize ครอบครัว ณ จุดนี้ แล้ว ก้อทำให้ดีที่สุด พอลูกโตแล้วค่อยๆมองหางานในวันหน้าก้อยังไหว โอกาสอาจจะมีและมาถึงก้อได้ ใครจะรู้ มานั่งคิด กังวล กลัวในสิ่งที่มันยังมาไม่ถึง มันเครียดป่าวๆค่ะ ส่วนสามี เราว่ารักกัน แต่งงานกัน ร่วมชีวิตกันจนถึงขั้นมีลูกด้วยกันแล้ว ก้อต้องไว้ใจและเชื่อใจกันค่ะ ทำใจให้สบาย อย่าคิดมากนะคะ

[kae]

ขอบคุณเพื่อนๆมากคะ คือ ณ วันนี้ถ้าเหตุการณ์ยังเป็นแบบนี้ก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ที่เรากลัวคือนาคตนะคะ เพราะที่บ้านแฟนก็เป็นกงสี กำลังมีปัญหาแบบคลื่นใต้น้ำนะคะ เพราะมีเขยกับสะใภ้หลายคนคะกลัวต่อไปถ้าเกิดอะไรขึ้นเราจะอยู่ยังไง ถ้าเกิดลูกโตเข้าโรงเรียนเราจะไปเริ่มสมัครงานคงลำบากเพราะอายุก็ 30 แล้วแถมมีลูกอีกต่างหาก ตอนนี้คิดมากคะ เพื่อนเราก็บอกว่าเราสบายแล้ว เราก็ว่าถ้าอนาคตมันไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปลี่ยนแปลงที่แย่กว่านี้ เราก็ถือว่าเราโชคดีคะ แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นเราก็จะเป็นคนที่โชคร้ายที่สุดคะ

[RLoamDee]

อย่าเพิ่งเครียดล่วงหน้านะคะ มันอาจจะไม่มีเลยก็ได้
เราก็ออกจากงาน (งานสถานทูต) มาเลี้ยงลูกแล้วก็มาเปิดร้านขายของกับสามี แยกออกจากกงสีของเขา เพราะเราพูดคุยกับสามีให้เค้าเข้าใจ เรื่องว่าหากอยู่แบบนี้ เราคงไม่สะดวกเรื่องเงินเข้าเงินออกแน่ๆเลย เพราะจะซื้ออะไรมันก็คงเป็นที่จับตาของครอบครัวเค้า (โดยเฉพาะเรื่องซื้อกระเป๋า^^)
ลองหาอะไรทำด้วยก็น่าจะดีค่ะ จะได้เป็นรายได้ส่วนตัวของเราเอง อย่างเช่น เปิดเวปขายของ เป็นธุรกิจเสริมของเราเอง จะทำอะไรใครก็คงมาว่าเราไม่ได้เนอะ

[Lukkai]

สำหรับเรา ในทางกลับกัน เำพราะว่ากลัวจะต้องออกจากงานมาเลี้ยงลูก เราก็เลยไม่มีลูก
แล้วสามีก็ไม่อยากมีลูกอยู่แล้ว ก็เลยไม่มีปัญหากันค่ะ
ว่าแต่ สบายใจเถอะค่ะ ทำหน้าที่แ่ม่บ้านให้เต็มที่ สบายๆๆค่ะ

[เมจิ]

เราเองยังไม่ได้แต่งงานเลยค่า ไม่รู้จะตอบอะไร

แต่มาอ่านกระทู้นี้แล้วซึ้งหัวอกคนเป็นแม่เลย เสียสละมากมายยยจริงๆ

เลือกทางที่แม้แต่ตัวเองก็ยังกลัว เพราะอนาคตไม่มีอะไรแน่นอน แต่ก็ต้องเลือกเพื่อลูกอ่ะ