อย่างที่คนข้างบนๆบอกนะคะ เปลี่ยนแปลงตัวเราซะ อยู่กับเพื่อนและครอบครัวบ้าง อย่าให้แฟนมามีอิทธิพลกับเรามากเกินไป
และจะมาบอกในฐานะที่เราไม่ติดแฟนเลย ตรงข้ามกับจขกท.ทุกประการ เคยคบกับแฟนเก่า 8 ปี แล้วเลิกกันไปตอนมาเรียนเมืองนอกได้ปีที่สอง ตอนที่คบกันที่เมืองไทย เราเป็นคนติดครอบครัว ติดน้องหมา ติดบ้าน ถ้าเราไม่ยอมออกไปไหนกับแฟน แฟนเราก็จะมาขลุกอยู่กับเราที่บ้าน บางทีเขาก็ไปเที่ยวกับเพื่อนๆบ้าง ช่วงที่เราว่าง เราก็โอเค ไม่ว่าอะไรเลย เราก็อยู่บ้านกับน้องหมากับครอบครัวเราตามสบาย ทีนี้ปัญหามันเกิดขึ้นตอนมาเรียนต่อ ต้องห่างกัน เขาก็ไม่เข้าใจ จะต้องโทรคุยกันทุกวัน แล้วเราเป็นคนไม่ชอบคุยโทรศัพท์ไง อยู่เมืองไทย เรายังไม่ค่อยโทรหาเขาเลยเวลาไม่เจอกัน พอมาอยู่นี่เวลามันไม่ตรงกัน เราก็มีอะไรต้องทำหลายอย่าง บางทีเราทำอะไรอยู่ไม่สะดวก ก็จะให้คุยด้วยให้ได้ ก็เผลอหงุดหงิดทำเสียงรำคาญสุดๆใส่ไป (อันนี้ก็นิสัยไม่ดีเหมือนกัน รู้ตัว) พอนานๆเข้าก็เลยขอเลิกให้เขาได้มีโอกาสเจอคนใหม่ๆที่พร้อมจะตัวติดกับเขาตลอดเวลา
แต่ตอนนี้คบกับคนปัจจุบัน ด้วยหน้าที่การงาน เลยทำให้แต่ละเดือนเจอกันน้อยมาก ทุก 1-2 เดือน เราจะไม่ได้เจอกันเลย 2-3 อาทิตย์ติด ช่วงที่ไม่ได้เจอก็ไม่ใช่ว่าคุยกันทุกวันนะคะ สองสามวันคุยกันที รู้สึกแฮปปี้ไม่น่าเบื่อดีค่ะ
แต่น้องจขกท.ยังอยู่ในวัยเรียน ยังต้องเจอคนอีกเยอะนะจ๊ะ แค่จุกจิกกับเขาปรามๆเขาเรื่องเที่ยวเรื่องสูบอะไรแค่นี้ก็พอค่ะ แต่ยังคบกันไม่นาน เดี๋ยวพออีกไม่กี่ปีก็คงจะชินและเฉยๆไปเองมั้ง คิดว่านะ![]()
Citizen Member /
Trusted Member
เพื่ออ่านคู่มือ ของเครื่องมือใดๆ ที่มีเครื่องหมายนี้ 
Previous
Downtown
Lavish
Reply With Quote