คนแล้งน้ำใจ

[srichardson]

มันเป็นธรรมดาคะของสังคมปัจจุบันคะ

ทำใจนะคะเจ๊

ปล....วันนี้หนูไปเดินเที่ยวสยามมาไหมคะ

อิอิ

แล้วได้อะไรบ้างจ้ะนู๋

ว่าแต่ว่า ที่เจ๊บ่นเนี่ย... คงไม่ใช่เป็นเพราะคนพวกนั้นเค้าไม่ลุกให้เจ๊ (สูงอายุ) และลูกๆ (เด็ก) ใช่มั้ยเคอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า...

ชะ ..ที่เห็นบ่อยๆหน่ะมันไม่ใช่นะซิถ้าเค้าไม่ลุกให้ลูกเจ๊นั่งเหรอ เจ๊เข้าไปยืนปจันหน้าและพูดเลย "ช่วยลุกให้เด็กนั่งหน่อยค่ะ แบบจิกๆด้วยนะ"

เห็นด้วยค่ะว่าคนสมัยนี้แล้งน้ำใจมากกว่าแต่ก่อนเยอะ ส่วนใหญ่ที่ลุกให้เด็ก คนแก่ และคนท้องนั่งจะเป็นผู้หญิงเสียส่วนใหญ่

แต่ก้อใช่ว่าจะไม่มีสุภาพบุรุษหลงเหลือเลยนะคะ เพราะเคยเจอหลายครั้งเหมือนกันค่ะที่ลุกให้เรานั่ง ทั้งที่เรายังไม่แก่และไม่ได้ท้อง (แถมท่าทางไม่ได้อ่อนแอแม้แต่นิด) เวลานั้นรู้สึกดีมากๆเลยค่ะ แม้จะเป็นการกระทำที่น้อยนิดแต่ก้อทำให้รู้สึกว่า อืม..ยังมีสุภาพบุรุษหลงเหลืออยู่นะเนี้ย รู้สึกดีและประทับใจค่ะ

นั่นแหล่ะค่ะมีแต่ผู้หญิงลุกทั้งนั้น

ปกติที่ประเทศไทยเลย

ขนาดโอ๋ขาเจ็บนะ ใส่กางเกงขาสั้นขึ้นรถไฟฟ้า รอยแผลเป็นจากการผ่าตัดที่ขายาวเหยียด

คุณท่านชายทั้งหลายที่นั่งอยู่เค้า่ก็มองนะ ยังไม่ลุกให้นั่งเลย

จนเข้าตาจน ต้องยืนรูดเสาไป

เซ้กซี่ไม่หยอกเลย

เอิ๊ก เอิ๊ก

เป็นพี่นะน้องโอ๋ จะไปยืนจ้องหน้าเอามือชี้ไปที่ขาทันทีเลย

เจ๊ครับ ถ้าไปกับผม ผมจะพกเสื่อ เอาไปให้พี่ปูนั่งเลยครับ

อย่ารมณ์เสีย อากาศยิ่งร้อนๆอยู่ เด๋วไปกัดใครเข้าแล้วจะลำบากนะพี่~!!

จริงป่าวจ้ะแย้ม เอารถเบนซ์ไปรับพี่จะง่ายกว่ามั่ง ฮิๆๆ ตอนนี้พี่ลำบ้าก ลำบากจ้ะ

คงได้แต่ทำใจจริงๆค่ะ เรื่องแบบนี้อยู่ที่พื้นฐานของแต่ละคนแตกต่างกันมากๆ

สังคมไทยโบราณไม่ค่อยให้เกียรติเพศหญิงสักเท่าไหร่ ผู้ชายเป็นใหญ่เสมอ

อยู่ตามออฟฟิสก็น่าโมโหเหมือนกันค่ะ เคยเจอกันบ้างไม๊คะ

เรามายืนกดลิฟท์รอก่อน พอบรรดาผู้ชายทั้งหลายมายืนออๆรอหน้าลิฟท์

ลิฟท์มาเท่านั้นแหล่ะ กรูกันเข้าไปก่อน ปล่อยให้หญิงสาวอย่างเรายืนเหวอไปเลยค่ะ

แย่งกันเข้า แย่งกันออก ไม่ค่อยมีมารยาทในการให้เกียรติเพศหญิงสักเท่าไหร่

แต่ถ้าเป็นผู้ชายต่างชาติทางยุโรปหรืออเมริกัน เค้ามักจะให้เกียรติผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเราก่อนเสมอค่ะ

CEO บริษัทเรากดลิฟท์ยืนรอให้สาวๆออฟฟิส รวมทั้งแม่บ้านออกจากลิฟท์ก่อนทุกครั้งค่ะ

เรื่องแบบนี้คงต้องโทษที่การศึกษาและพื้นฐานครอบครัว หรือ สังคมละค่ะ

ถูกต้องค่ะพื้นฐานครอบครัวและ "สามัญสำนึกด้วย" แต่คนบางคนก้อสอนไม่จำนะ

ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะผู้หญิงเราออกมาเรียกร้องสิทธิสตรีกันไงคะ .....ผู้ชายบางคนก็เลยอาจจะคิดไปว่า...ก็ไหนอยากเท่าเทียมกันนักไม่ใช่เหรอ เพราะงั้นก็ไม่ต้องมาหวังเรื่องน้ำจงน้ำใจอะไรแบบนี้ แข็งแกร่งกันนักก็ยืนหยัดด้วยลำแข้งของหร่อนๆไปละกัน.....ซากอ้อยยยยจริงๆสังคมนี้


อีกอย่างที่พายปวดตับมากช่วงนี้ คือไอ้เวลาไปยืนรอข้ามถนนที่ทางม้าลายเนี่ย.....ได้เห็นความแล้งน้ำใจของคนไทยสมัยนี้จริงๆ คือแบบมีหลายรูปแบบนะคะ ทั้งแบบที่ชะลอความเร็วเหมือนจะให้เราเดินไป แต่พอใกล้ถึงก็ไม่เบรคซะงั้น ไหลผ่านหน้าเราไปอย่างช้าๆ ...บางทีรถก้อติด การที่เค้าหยุดให้เราซักแป๊บ มันไม่ได้ทำให้เค้าไปช้าลงเลย เพราะถัดไปอีกแค่สองช่วงคันรถ มันก้อจอดติดกันอยู่ ก็ยังไม่คิดจะหยุด...บางทีคนเค้าข้ามกันแล้ว ตัวเองอยู่ตั้งไกล แต่เจือกเหยียบคนเร่งสุดแรงญาติมัน แทบจะเก็บสแปร์คนเดินข้ามยังกะพินโบว์ลิ่ง


เศร้าใจเหลือจะกล่าวค่ะ

น้องพายเรื่องสิทธิสตรีหน่ะเป็นบางเรื่องที่ผู้หญิงอย่างเราสมควรได้รับการปฎิบัติเหมือนผู้ชายอย่างเช่น ตำแหน่งงานบางตำแหน่งที่ผู้หญิงก้อสามารถทำได้เหมือนผู้ชายก้อไม่สมควรที่จะกีดกันอย่างนี้เป็นต้น แต่อันนี้เค้าเรียกว่า "มารยาทและความเป็นสุภาพบุรุษ" ต่างหากนะพี่ว่า

Girl Power!!

เห็นด้วยที่ต้องลุกให้ผู้หญิง คนชรา เด็ก น่ะ
แต่มีครั้งนึงลุกให้ผู้หญิงคนนึ่ง แทนที่จะยิ้มเล็กๆ
หรือคำขอบคุณหนึ่งสักคำ แต่สิ่งที่ได้รับคือ

เชิดๆ นิ่งๆ เหมือนแบบว่า มันเป็นหน้าที่ของบ่าวที่ต้องทำ..............


หรอ!!!

ครั้งหน้าถ้าเจอคน "ไม่มีมารยาท" อย่างนี้อีกให้พูดดังๆไปเลยค่ะว่า "ไม่เป็นไหรครับไม่ต้องขอบคุณผมหรอก"