รู้สึกว่าเรื่องสิทธิส่วนตัวของแต่ละคนค่ะ การถือของจริงของปลอมไม่ใช่เครื่องวัดฐานะของคนค่ะ เพราะเท่าที่ทราบเดี๋ยวนี้คนที่มีเงินมากมาย ตระกูลใหญ่ๆที่ทำโรงแรมน่ะค่ะ ทราบมาว่าเขายังซื้อของปลอมใช้เลยค่ะ แต่เล่นเกรด
และนาฬิกาแพงๆที่เขามีกัน ร้านที่ขายยังนำเสนอของก็อปเกรดดี แต่ต้องสนิทนะ เขาถึงจะบอก อยู่หลังร้านค่ะ เพราะส่วนใหญ่เขามีแล้วเก็บตู้ แต่ซื้อของก็อปมาใส่แทนก็มี พี่ล่ะเหวอเลยเมื่อรู้แบบนี้

คนที่ใช้ของจริงบางคน บ้าซื้อมาก แต่อยากประหยัดก็มี ( เขารู้จักใช้เงินนะคะ )

บางคนรวยมาก แต่ทัศนคติเขามีว่า เรื่องอะไรต้องซื้อแพงๆ เก็บเงินไว้ลงทุนอย่างอื่นดีกว่าก็มี

เพราะงั้น จริงหรือปลอมไม่ได้เป็นเครื่องวัดอะไรเลย

แต่ถ้าเดินมาแล้วเล่นสนุกกัน พี่กับลูก ( 10ขวบ ) ก็จะทายกันทุกที "แม่ๆอันนี้จริงหรือปลอม " ไอ้เราก็แก่แล้วช้า มองไม่ทันเวลาลูกสะกิดถาม ทุกทีสิน่า และต้องคอยบอกว่า "พูดเบาๆลูก" ทุกที เกรงใจกลัวเขาได้ยินน่ะค่ะ