เคยสิค่ะ ร้ายขั้นตัวแม่เลยด้วยมั้ง เพราะนิสัยไม่ค่อยยอมใครถ้าเราไม่ผิดอ่ะค่ะ แบบส่วนใหญ่จะเพราะคำพูดแหล่ะ

เราพูดตรงๆ ไม่เกรงใจใคร คือสวยหรืออุบาทว์จะพูดไปเลยแม้กระทั้งบางทีลืมตัวพูดกับแม่ด้วยอะ แต่คือทั้งหมดก็เพราะความหวังดี

แต่ก็โชคดีที่คนรอบข้างที่สนิทจะเข้าใจว่าปากเป็นยังไง

แต่ตอนนี้พอโตขึ้นก็เริ่มๆลดลง เพราะต้องใจเย็นมากขึ้นอ่ะค่ะ คิดก่อนทำและพูดมากๆๆๆขึ้นอ่ะ^^

PS.ความร้ายนี่ก็ขนาดที่ว่าทำผู้ชายน้ำตาคลอเบ้า หรือร้องไห้ สะเทือนใจได้อ่ะจ้ะ (ไม่ควรทำตามเลยนะจ๊ะ เพราะอาจโดนผู้ชายต่อยได้)