(ต่อ) .....อายุสั้นลงกว่าปกติ และถ้าเรื้อรังมากเข้าโรคในตัวหลายระบบมากขึ้นหมอต้องใช้ยามากขึ้นและยาหลายอย่างอาจถูกกำหนดให้ใช้มากขึ้น จึงต้องควรระวังเป็นอย่างยิ่งอาจมีโรคและอาการของโรคเกิดขึ้นจากการใช้ยาหลาย ๆ อย่างก็ได้
คุณอาจทราบแล้วว่าการแก้โรคเครียดด้วยการออกกำลังกาย การร้องเพลงการหาความเพลิดเพลินต่าง ๆ อาจใช้ได้เหมือนกันแต่ไม่ใช่การแก้ที่ถูกต้องและได้ผลที่ถาวร ยิ่งในคนไข้ที่มีปัญหามากจากการสูญเสียทรัพย์ เสียชื่อเสียง เสียของรัก สูญเสียสิ่งที่รักต้องพลัดพรากไปมีอาการ ซึมเซา ซึมเศร้ามาก ๆ คงไม่สามารถไปหาความสนุกเพลิดเพลินต่าง ๆได้ นอกจากจะต้องเตรียมตัวเตรียมใจ สร้างระบบความคิดที่ดีที่ถูกต้องตรงเหตุผลของสัจธรรมและสร้างสติ - สัมปชัญญะ ให้รู้เท่า รู้ทัน รู้กัน รู้แก้เมื่อประสบปัญหาต่าง ๆ ที่เข้ามาสู่ตัวเราทำให้เกิดความทุกข์เร่าร้อนขึ้นภายในจิตใจความคิดที่ไม่มี (คิดร้ายต่าง ๆ) เช่น คิดกลัวคิดโกรธ คิดเกลียดคิดพยาบาทและคิดเบียดเบียนเขาเป็นเหตุให้เกิดความเครียดขึ้นภายในจิตใจจะมีผลกระทบกับร่างกายทุกระบบดังที่ ได้กล่าวมาแล้วความคิดเกิดจากอารมณ์ในอดีตอันเป็นสัญญาที่เราเก็บจดจำไว้ที่ไม่ดี ที่ไม่ควรคิดและอารมณ์ใหม่ ๆ ที่เราเกิดความไม่พอใจขึ้นในปัจจุบัน จากการไม่สมหวังไม่ได้ดั่งใจความเครียดคือความเร่าร้อนและเศร้าหมองแห่งจิตจึงเกิดขึ้นทันทีจึงต้องควรทำความรู้จักมันไว้เข้าใจไว้ให้ดีรู้อย่างนี้แล้วก็ทำให้เกิดสติ - ปัญญาขึ้นสะสมและเพิ่มพูนมากขึ้นจิตใจจะผ่องใสเบาสบายขึ้นดังนั้น ความเครียดจึงมีสาเหตุจากทั้งปัจจัยภายนอก และปัจจัยที่เกิดขึ้นภายในจิตใจของเราเอง
เราจึงจำเป็นต้องศึกษาและเรียนรู้ชีวิตด้านในของเราให้ดีเราจึงจะสอนตนเอง เตือนตนเองได้และทันตนคือทันกับความเครียดทันกับความดี ความไม่เครียดที่เกิดขึ้นภายในจิตของเราเอง แล้วเราจะทันคน ทันเหตุการณ์และทันสมัยอยู่เสมอสติปัญญาของเราจะแหลมคมขึ้นมีตนเป็นที่พึ่งอย่างดีที่สุดไม่ต้องไปพึ่งความรักจากใคร ๆไม่ต้องไปพึ่งความหวังใดๆ ทั้งสิ้นเพราะเราหวังอะไรมักจะผิดหวังอยู่เสมอแต่ในทางโลกคนเรามักจะอยู่ด้วยความรัก และความหวังเสมอหวังว่าเขาคงจะรักเราและเข้าใจเราตลอดไป ถ้าเขารักเราน้อยไป เขาไม่เข้าใจเราความทุกข์ ความเศร้าเสียใจ ก็เกิดขึ้นภายในใจเราทันที แต่ความจริงแล้วใจคนมักผันแปร เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเสมอเขาไม่เป็นต้องรักเราต้องเข้าใจเราเสมอไปก็ได้ หวังสิ่งใดแล้ว ไม่ได้ก็มี เป็นต้นทรัพย์ทั้งหลาย ทั้งที่เราหวงแหน ทั้งทรัพย์ที่มีชีวิตและไม่มีชีวิตเขามีหน้าที่ที่ต้องจากเราไป หรือไม่เขาก็ทำให้เราต้องจากเขาไป นี่เป็นสัจธรรมแม้ชีวิตเราก็บังคับให้อยู่กับเรานาน ๆหรือตลอดไปก็ไม่ได้เพื่อนที่แสนดีที่สุดของเรา คือสติ - ปัญญาแรงใดไม่เสมอด้วยแรงกรรมแห่งความคิดแห่งคำพูดและการกระทำของเราเอง ที่เราต้องรู้เองว่าดีหรือไม่ดี(สุจรติ ๓ / ทุจริต ๓) ความคิดที่ไม่ดีก็หยุดเสียคิดดีก็คิดออกไป คิดช่วยเหลือ คิดจะพูดอะไรก็ได้ แต่ต้องเป็นประโยชน์ถ้ารู้ว่า ไม่เป็นประโยชน์ก็หยุดคิด หยุดพูด หยุดกระทำนั้นเสียควรฟังให้ได้มาก ๆพูดให้น้อย ๆ หน่อยอย่าให้ปากรู้มากกว่าใจแล้วความทุกข์และความเครียดก็จะน้อยลงและหมดลงไปได้ในที่สุดจะอยู่เย็นเป็นสุขไม่ต้องอยู่ร้อนนอนทุกข์ หลับก็เป็นสุขตื่นก็เป็นสุขชีวิตก็จะยืนนานและอยู่อย่างมีชีวิตชีวานี้เป็นคำสอนของพระบรมศาสดาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้น

ความทุกข์ของวันไหน ควรพอแล้วสำหรับวันนั้นควรหรือที่จะนำมาทุกข์ในวันนี้

เป็นกำลังใจให้ทุก ๆ คนที่เครียดอยู่ ครับ .......... สู้ สู้ .....

อย่าลืมอีกอย่างนะครับ จะ สุข หรือ จะ ทุกข์ อยู่กับใจ เลือกเอาครับ.................

ขอบคุณบทความดี ๆ รักษาธรรมะ ดอต คอม....