สับสนกับชีวิตจัง ระบาย

[jiji_ch]

ถ้ารับเด็กมาเพื่อเป็นลูกอิจฉาจะช่วยได้มั้ยเนี่ยค่ะ

ถ้าช่วยอะไรไม่ได้ก้อขอโทษด้วยค่ะ
แต่การเลิกกะสามีคุณคุณคิดผิดอย่างแรงแค่คิดก้อบาปเพราะฝ่าฟันกันมาต่างๆนานา
ไม่แน่น่ะทำลืมๆไปอาจโชคดีมีดาวดวงน้อยมาอยู่ในท้องก้อได้น่ะค่ะ

เอาใจช่วย

[DenMark]

เด่นเข้าใจทั้งคู่นะครับ

แต่อยากให้ลองคิดกลับกันนะคับ

ถ้าเกิดคุณ จขกท ไม่สามารถมีบุตรได้ แต่สามีจะรับเด็กมาเลี้ยง หรือหาผู้หญิงอื่นมาตั้งครรภ์แทน จขกท จะรู้สึกอย่างไร?

บางครั้งความรู้สึกลึกๆ มันห้ามกันไม่ได้นะคับ อย่างไรก็ดีเด็กคนนี้ก็ไม่ใช่ลูกของเรา

แล้วถ้าเรารับเค้ามาแล้ว ไม่ว่าจะวิธีใด ก็ต้องอยู่กับเค้าไปตลอดชีวิต

บางครั้งมันก็กัดกร่อนความรู้สึกนะคับ สู้ไม่มีซะดีกว่าครับ

[authentic_only]

อย่าไปเอาลูกคนอื่นมาเลี้ยงเป็นลูกแท้ๆ เลยค่ะ แต่อุปการะแบบใกล้ชิดก็พอค่ะ
คือเป็นเราๆ ก็ไม่อยากได้ลูกคนอื่นอ่ะค่ะ ไม่ว่ารับบุตรบุญธรรม หรือ เมค ขึ้นมา

ถ้าเด็กคนนั้นโตมาดีๆ ก็ดีไป แต่ถ้าไม่ดีหล่ะคะ (มันไม่เหมือนลูกตัวเองที่เรารับได้อยู่แล้วอ่ะค่ะ)

แค่เราอุปการะเด็กคนนึงอย่างสม่ำเสมอ เราก็มีความสุขที่ได้เป็นผู้ให้แล้วค่ะ
มันทดแทนได้บ้าง ถึงแม้ไม่หมดก็ตาม

เอาใจช่วยนะคะ ^^

[pin]

เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ยังไงก็รักกันมาตั้งนาน ปัญหาทุกอย่างมีทางออกค่ะ

[hut2211]

ลองมองอีกแง่มุมนึงนะครับ
มีคนถามไว้ใน เวปรักษาธรรมะดอตคอมครับ ผมยกเอาส่วนหนึ่งของคำตอบ ซึ่งผู้ถามได้ทำทุกวิถีทางแล้วเพื่อให้มีลูกครับ แล้วไม่มีครับ .......
"หากว่าโดยวิบากแห่งกรรมจะไม่มีลูกแล้ว ก็แก้ไขไม่ได้ครับ ก็ต้องยอมรับนะครับ การที่เครียดจะยิ่งเป็นการทำร้ายตนเอง และเร่งให้ปัญหาทางกายเพิ่มมากขึ้น เพราะกายก็สัมพันธ์กับใจโดยตรง ควรหมั่นออกกำลังกาย ทานอาหารครบหมู่และมีประโยชน์ นอนหลับพักผ่อนให้ดี ก็จะสร้างความสมดุลได้ดีขึ้น
การที่ไม่มีลูก ก็จะทำให้ไม่ต้องทุกข์เพราะลูกนะครับ เพราะที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ครับ
ให้มองดูความจริงอย่างนี้บ้าง ก็น่าจะช่วยให้ลดคลายความหวังที่ทรมานตนเองมากอย่างนี้ได้ ....ควรเอาเวลาในชีวิตมาเร่งทำความดีคือบุญทั้งหลาย เพื่อประโยชน์ตนให้มากที่สุดเท่าที่จะสามารถ คุณย่อมอยู่เป็นสุข ไม่ลำบากตอนแก่ด้วยอาศัยบุญเหล่านั้นดูแลอยู่ครับ " เป็นกำลังใจให้นะครับ ลองทำใจให้สบาย ๆ ดู อย่าไปกังวลกับมันมาก แล้วทุก ๆ อย่างก็จะค่อย ๆ ดีขึ้นเองครับ บางที่เพราะความอยากได้มากอาจเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้สุขภาพของทั้งคู่ยิ่งไม่ดี ลองทำใจให้สบาย ออกกำลังกาย ไปเที่ยวพักผ่อนตามต่างจังหวัด ต่างประเทศบ้าง บางทีจิตใจที่ดีขึ้นทำให้ร่างกายดีขึ้นทุก ๆ อย่างก็จะดีตาม ๆ กันมานะครับ สู้ สู้ ครับ ......

[ruthai_s]

ส่วนตัวแล้ว ตองเองเป็นคนที่ไม่อยากมีลูก ก็อาจจะไม่เข้าใจความรู้สึกของ จขกท. ได้เต็มร้อย แต่สิ่งหนึ่งที่อยากจะบอกก็คือ ในความโชคร้ายก็จะมีความโชคดีอยู่ด้วยเสมอ เพียงแต่ว่าเราจะเลือกมองที่มุมไหน

ตองมองว่า จขกท. โชคดีนะคะที่ได้สามีที่น่ารัก เป็นคนดี และที่สำคัญกล้าพูดเปิดใจในสิ่งที่เขาต้องการกับเรา ดีกว่าเขายอมเออออ รับเด็กมาอุปการะ แล้วไม่สามารถทำใจรับได้ นานวันเข้าก็จะกลายเป็นปัญหา ทำลายความสุขในครอบครัว และที่สำคัญชีวิตน้อยๆ อีก 1 ชีวิต ที่คาดหวังจะได้รับความอบอุ่นจากคำว่า "ครอบครัว" ที่เขาไม่เคยมี และโหยหาอยากจะได้รับ ก็คงจะต้องมาเจ็บปวดไปด้วย ถ้ามองในมุมนี้ จขกท.จะสัมผัสได้เลยค่ะว่า คุณโชคดีแค่ไหน ที่ได้พบกับผู้ชายแบบสามีคนนี้

[alisz]

แอนว่านะคะ ตอนนี้ทั้งพี่และสามีต่างก็ต้องการกำลังใจ
มันเป็นสถานการณ์ที่ลำบากแต่มันก็ต้องผ่านไปได้ค่ะ
การที่มีคนดีๆ มารักเรา แล้วเราก็รักเค้าเช่นกัน มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
ที่จะเกิดขึ้นได้ในชีวิต(แต่งงาน) ของผู้หญิงเลยนะคะ
เรียกได้ว่าเป็นความใฝ่ฝันของผู้หญิงทุกคน
แอนเชื่อว่าทั้งพี่และสามีต่างเป็นความสุขของกันและกัน
เพราะฉะนั้นก็อย่าติดสินใจอะไรที่จะทำลายหรือบั่นทอนความสุขของพี่ทั้งคู่เลยนะคะ
ขอให้พี่ทั้งสองคนผ่านช่วงนี้ไปให้ได้ และมีความสุขกันตลอดไปค่ะ ^^

[cher-em]

เป็นความโชคดีของคุณ thida ที่มีสามีดี ลองมองข้อดีตรงนี้ แล้วลบข้อด้อยของการที่ไม่มีลูกออกไปนะคะ ยอมรับค่ะว่าลูกเป็นสิ่งสวยงาม แต่อาจไม่ใช่ทุกสิ่งนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ทุกๆ คนย่อมมีปัญหา แต่อาจจะแตกต่างกันไปนะคะ คิดถึงสิ่งดีๆ ที่เรามี เพื่อลบข้อด้อยออกไปค่ะ (รวมถึงตัวเองด้วยค่ะ)

[aum]

อย่างอื่นเพื่อนๆพูดไปหมดแล้ว เห็นด้วยกับทุกคห.


จะมาบอกว่า เราก็ไม่มีลูกค่ะ เคยเครียดมากๆเหมือนกัน
แต่ในที่สุดก็คุยกันกับสามีว่าถ้าชะตาเค้ากำหนดมาอย่างนี้แล้ว ก้ต้องยอมรับ
มีความสุขในแบบที่เราเป็น


ตอนนี้เลี้ยงน้องแมว ก็รักเค้าเหมือนลูกเหมือนกันนะ

[natchel]

อยากให้ลองมองในทางกลับกันบ้างนะคะ ถ้าเป็นฝ่ายเราเองล่ะ ที่ไม่สามารถมีลูกให้เค้าได้ เราจะเจ็บปวดขนาดไหน เพราะฉะนั้นอยากให้เห็นใจคุณสามีให้มากๆค่ะ ยิ่งถ้าเค้าเป็นคนดี ยิ่งน่าเห็นใจมากเข้าไปอีกค่ะ มีอีกหลายคู่ค่ะที่เค้าไม่สามารถมีลูกด้วยกันได้แต่เค้าก็ยังรักกันและใช้ชีวิตคู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ถ้าเป็นเรา เราจะทำใจค่ะ และจะรักสามีให้มากที่สุด ไหนๆก็ไม่มีลูกมาแบ่งความรักละ ยังไงก็เอาใจช่วยนะคะ อย่าคิดมากค่ะ