เราเป็นคนหนึ่งนะ ที่นั่งเครื่องกลับบ้่านไม่ได้

ไม่ใช่ว่าไม่ลำบาก เหนื่อยมาก ตอนที่กลับบ้าน (วันศุกร์ที่ 28 พ.ย.) ใช้เวลาเดินทาง 18 ชั่วโมง กว่าจะถึงบ้าน

-- กลัวนะ เป็นผู้หญิงนั่งรถไฟคนเดียว นานมาก ๆ --

แต่ไม่ได้เคืองหรือโกรธพันธมิตรเลย กลับภูมิใจซะอีกที่ประเทศเรา ยังมีคนเสียสละ กล้ามากมาย

เรารู้ว่าการปิดสนามบิน ทำให้เดือดร้อน สร้างความเสียหายหลายอย่าง ส่งผลกระทบต่อการทำมาหากินอย่างมาก แทบอยู่ไม่ได้ก็มี

แต่ถ้าเราไม่มีแผ่นดินอาศัยอยู่ เราจะทำมาหากิน มีชีวิตอยู่อย่างสงบได้?





**ออกตัวก่อนนะ เราไม่ได้อ่านข้อความของทุกคนครบ ที่เราโพสข้อความนี้ ไม่ได้ว่าหรือตอบโต้ใคร -- (หากบังเอิญพ้องกัน) -- เราโพสตามความคิด & ความรู้สึกของตัวเองคะ