ต้องทำใจเนอะคิดแง่ดีไว้ว่าไม่ไปเที่ยวก็ไม่เสียตังประหยัดไปตั๋วrefundได้เต็มแต่อาจช้าหน่อยโทรถามบ.ขายตั๋วเค้าว่าธุรกิจเค้าก็เสียหายแต่ไม่เป็นไรขอกู้ชาติก่อน
เมื่อคืนนอนไม่หลับเลยคิดวนเวียนไปมาว่าไม่น่าเชื่อว่าจะแตกแยกได้ถึงขนาดนี้ไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลย จะยืดเยื้อไปถึงไหนก็ไม่รู้วันที่ 8จะมีไปHKก็ไม่รู้อดอีกหรือเปล่ากลางเดือนลูกจะได้กลับมากอดกันหรือเปล่า โอ๊ยย ยิ่งคิดยิ่งกลุ้มปวดหัวไมเกรนขึ้นอีก ต้นเหตุจริงๆมาจากคนๆเดียวแหละที่ไม่ยอมเลิกลืมที่ตัวเองเคยพูดไว้ ผมเลิกแล้ว จะไม่ยุ่งแล้วครับบบ แล้วเป็นไงละก้มลงไปเลียน้ำลายตัวเองแผลบๆ