Quote Originally Posted by chiko View Post
น้องชายอ้วนเหมือนกันค่ะ เมื่อก่อนจะผอมๆสูงๆหุ่นดี (หนัก 70 กว่าๆ สูง 180 กว่าๆ) แต่ช่วงหลังๆกินกระจายเลยอ้วนวันอ้วนคืน เมื่อก่อนเค้าใส่เข็มขัดยาว 80-85 แต่ปัจจุบันใส่เข็มขัดที่ยาว 100 อ่ะค่ะ ตอนแรกๆที่บ้านก็ไม่ว่าอะไร แต่พอนานเข้าๆ น้องเริ่มเหนื่อยง่าย แล้วก็อยู่ๆก็วูบเหมือนจะเป็นลมแล้วก็ล้มลงไปเฉยๆ ก็เลยเริ่มบอกน้องตรงๆ ว่าอ้วนไปแล้วนะ แอบกดดันน้องนิดๆ (วิธีกดดันของเราคือการล้อน้องอ่ะค่ะ ไม่ได้ล้อแบบจริงจัง แต่ล้อบ่อยๆ ล้อทุกครั้งที่เจอหน้ากัน...ที่สำคัญคือ มันเจอหน้ากันแทบจะ 24 ชั่วโมง...) เปลี่ยนชื่อเรียกจากปกติเป็น ไอ้อ้วน , ตันตัน , อืด , ฯลฯ (สารพัดชื่อที่พอจะคิดออกตอนนั้น) แล้วก็จำกัดอาหาร ไม่ให้กินเยอะ ไม่ให้แอบกินขนม (แต่ถ้าแบ่งพี่สาวกินด้วยจะไม่ว่าค่ะ) ให้กินผัก สลัด ซุป จนสุดท้ายน้องชายเริ่มงอนและแอบจิตตกเวลาโดนพี่สาวล้อ ก็เลยยอมไปว่ายน้ำ ออกกำลังกาย หลังๆก็ลดน้ำหนักเป็นเพื่อนน้อง (จริงๆคือ โดนน้องกดดันกลับ เพราะน้องเริ่มผอม ในขณะที่เราเริ่มอ้วนแทน T___T) ซึ่งตอนนี้น้องก็ผอมลงจากเดิมค่อนข้างเยอะทีเดียว แต่ก็ยังไม่เท่าเมื่อก่อน แต่ร่างกายก็แข็งแรงขึ้นเยอะค่ะ

เหมือนกันเลยค่ะ น้องชายสูง 180 กว่าๆ
แต่หนักนี่สิ เยอะมากกกก

เมื่อปีที่แล้วเค้าหนักสูงสุดถึง 140 กก.
แล้วก้อชอบนั่งหน้าจอคอมทั้งวัน ไม่ยอมขยับเลย
จะขยับอีกทีก้อตอนหาอะไรมากิน

จนพ่อต้องบังคับให้ไปวิ่งรอบหมู่บ้าน ถ้าไม่วิ่งจะไปให้ใช้คอม


แต่น้องชายเริ่มเปลี่ยนไปค่ะ
เมื่อต้องไปอยู่ อเมริกา
ไปแลกเปลี่ยนค่ะ

คือเค้าเปลี่ยน พฤติกรรมไปเลย เพราะที่โน่น โฮสไม่ค่อยชอบให้เล่นคอม

เค้าเลยใช้ชิวิตอยู่ที่รร. เป็นส่วนใหญ่ เข้ายิม จนเป็นนักกิฬา

จนกระทั่งตอนกลับไปรับเค้าที่แอร์พอร์ต เราจำแทบไม่ได้ ดีใจมาก น้ำตาไหลเลยค่ะ
แบบ...อธิบายไม่ถูกค่ะ เหลือ 87 กิโล หน้าที่เคยอ้วนกลับดูหน้ายาว

คือที่ช็อคมากเพราะ เค้าไม่เคยส่งรูปให้เราดูเลย ตอนที่ผอมลงต่ำกว่า 100 กิโล


ดีใจค่ะ

พ่อบอก คุ้ม มาก ที่ส่งน้องไปคราวนี้
เหมือนได้ลูกคนใหม่


จริงๆตอนน้องยัง 140 กิโล
ช่วงนั้น ก้อแน่นหน้าอก อยู่บ่อยๆ
ทุกคนก้อเป็นห่วงค่ะ


สรุปร่ายมาตั้งยาว
จะบอกว่า ให้คุณ จขกท. กระตุ้นน้องมากๆ
ทุกรูปแบบ ลองให้เค้าเปลี่ยนไลฟ์สไตล์ดูค่ะ
แล้วก้อบอกเรื่องโรคที่เกิดกับคนอ้วนให้เค้าฟังค่ะ



เป็นกำลังใจให้ค่ะ