และมีการพูดคุยกันต่อมาโดยเพื่อนสมาชิกในกรุ๊ป หนังสือดี มีหัวใจ ความว่า ดังนี้...

Quote Originally Posted by BaMboS
ได้รู้จักเพลงนี้จากไดหมวดตี้ค่ะ ชอบด้วย ฟังแล้วเห็นภาพ ตั้งแต่เก็บกระเป๋าเสื้อผ้าคว้าปืนคู่กาย ก้าวเท้าลงบันไดด้วยใจอาวรณ์

ไม่ค่อยเจอเพลงที่ถ่ายทอดความรู้สึกของผู้เสียสละแบบนี้ออกมาเนอะ (เขาอาจรู้ว่าถึงทำออกมาก็เจ๊ง..ยุคนี้ต้องเกาหลี)

ตอนที่หมวดจากไปใหม่ๆ กระแสแรงมาก (คงสมใจหมวด) และแล้วมันก็เป็นเพียงกระแสจริงๆ ...นั่นสิ แล้วต้องทำยังไงถึงไม่เป็นเพียงกระแส
Quote Originally Posted by BaMboS
กลับไปอ่านที่ตัวเองโพสใหม่ ปรากฏว่าก๊อบจาก word มาไม่หมด
ขอโพสใหม่นะคะ


ฝากขอบคุณผ่านกรุ๊ปนี้ค่ะ
อยากขอบคุณ ทหาร ตำรวจ ทุกคนที่ช่วยดูแลประเทศในช่วงที่ผ่านมา

ในขณะที่เราทุกคนกลัว ไม่กล้าออกจากบ้าน
รำคาญ กับความไม่สะดวกในการดำเนินชีวิต
หงุดหงิด โกรธ ที่ทำให้เราลำบากมากขึ้น
สนุก กับการเล่นสาดน้ำ
หรืออุ่นใจอยู่กับครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตา

แต่ตำรวจ ทหาร ต้องประจันหน้ากับประชาชนร่วมชาติ อยู่กลางถนน ท่ามกลางระเบิด กระสุน แก๊ส
อยากรู้เหมือนกันว่า คุณทหาร ตำรวจ จะรู้สึกกลัว โกรธ หรือรำคาญบ้างมั้ย

ที่แน่ๆ วันนี้ดูรายการอะไรจำไม่ได้ทางทีวี เขาสัมภาษณ์ทหารที่ทำหน้าที่อยู่ในกรุงเทพ
ทหารบอกว่า ตอนนี้คิดถึงแฟนที่บ้าน

ดูรูปจากเว็บต่างๆ หน้าดูหน้ายังละอ่อน เห็นแล้วนึกถึงหมวดตี้
หมวดตี้เคยเขียนในไดอารี่บอกไว้ว่า ก็อยากทำเหมือนเด็กวัยรุ่นคนอื่น
ที่เดินห้าง ไปกินข้าวกันแฟน ..

...มันสบายกว่าเยอะน่ะ
อะไรทำให้เขาเลือกมาทำแบบนี้ ??

ขอบคุณค่ะ ที่ช่วยดูแลเรา ดูแลประเทศ
มาลองคิดดู ถ้าวันที่ผ่านมา ไม่มีพวกคุณ เราจะเป็นยังไง
...แล้วทำไมต้องมีพวกคุณ ทำไมต้องมีคนมาเสี่ยงอันตรายแทนเรา ???

สำหรับคนที่ไม่พอใจ ทหาร ตำรวจ ในวันนั้น
(หมายถึง ทหารตำรวจที่ทำหน้าที่อยู่กลางถนน)
อยากให้คิดว่าพวกเขาทำหน้าที่ เพื่อประเทศ ชาติ
Quote Originally Posted by เอกราช จันทร์ดอน
ขอบคุณ ด้วยเช่นกันครับ