ไม่อยากเป็นคนขี้หึง แก้ปัญหายังไงดีคะ

[pattararat]

งุ่มง่าม...


พัทสิได้แต่ให้กำรังใจงับคุงพี่
เพราะพัทสิเปงคนขี้หึงมากกกกกกกกก
เรยมะมีแควนไปซะเรยงับๆๆๆๆๆ...สู้ๆๆงับ

[hut2211]

ถาม - เป็นคนขี้หึงมากๆ เลยค่ะ ต้องตามตรวจเช็คแฟนทุกทางที่ทำได้ กังวลว่าเขาจะนอกใจอยู่ตลอด รู้สึกเป็นทุกข์มากเลยค่ะ ทำยังไงดีคะ?

อยากให้คุณลองถามตัวเองว่า คุณรักแฟนคุณจริงๆหรือเปล่า
ที่คุณไปนั่งหึงเขาน่ะ คุณทำเพื่อใคร

ร้อยละร้อยของคนขี้หึง อย่างแฟนเก่าผมคนนึง เป็นเหมือนคุณเด๊ะเลย
เธอบอกว่า ถ้าฉันไม่รัก ฉันก็ไม่หึงให้เหนื่อยหรอก

แต่ถ้าวิเคราะห์ดูจริงๆ คนขี้หึง ส่วนมากหึง เพราะหวงเขา
หวงทำไม หวงเพราะรู้สึกว่าเขาเป็น "ของเรา" ใช่ไหมครับ

คนส่วนมาก หึง เพราะเห็นแก่ตัว รักตัวเอง ไม่อยากแบ่งของเราให้ใคร
เพราะถ้ารักคนอื่นมากกว่าตัวเอง จะรู้สึกต่างไปเลยว่า
ขอให้เขาอยู่ดี มีสุข ปลอดภัย จะอยู่กับเรา หรืออยู่กับใคร ก็ไม่สำคัญ

ฉะนั้น ข้อแรกที่ต้องยอมรับคือ เวลาเราหึง
ไม่ใช่เพราะเรารักเขาหรอก เพราะเรารักตัวเอง

ข้อต่อมา ลองถามตัวเองว่า เราอยากมีแฟน เพราะอะไร
ตอบให้แทนว่า เพราะอยากมีความสุขไง ถูกไหม

ฉะนั้น ถามตัวเองต่อว่า เวลาหึงแฟน เรามีความทุกข์ หรือมีความสุข
ก็ถ้าหึงแล้วมันทุกข์ แล้วจะหึงไปทำไม

ชีวิตคนเราสั้นมากนะครับ เห็นอายุขัย หกเจ็ดสิบปีนี่ อย่านึกว่านาน
เทียบกับเทวดา พรหม อะไรแล้ว อายุพวกเรานี่ ขี้เล็บมาก
มีแต่แมลงวัน แมลงหวี่ หมา แมว หมู ไก่ อะไรเทือกๆนี่แหละ ที่เราอายุยืนกว่า

แล้วจะเอาเวลาที่มีน้อยนิดไปเสียเวลาหาทุกข์ใส่ตัวไปทำไม

ถ้าคิดจะมีแฟนสักคน เลือกคนที่คุณไว้ใจได้ แล้วไว้ใจไปให้สุดๆ
ถ้ามันนอกใจบ่อยและถี่จนเป็นนิสัย แล้วคุณทุกข์หนัก รับไม่ได้ ก็เลิกไป อยู่คนเดียวก็ได้

อย่าไปเสียเวลาออกงิ้ว เสียความรู้สึก ตามหึง ตามหวงให้เหนื่อย

ผมว่ามันต้องย้อนกลับไปดูว่า ตอนเริ่มเป็นแฟน เรารักเขาตรงไหน
อย่างบางคนรักที่เขาเป็นคนฉลาด ทำงานเก่ง เอาใจเก่ง ไม่กินเหล้าสูบบุหรี่

แฟนจะเจ้าชู้บ้าง เธอก็ไม่ว่านะครับ
ดูอย่างดาราบางคน สวยขนาดนั้น แฟนยังเจ้าชู้ซะ
อยากระบุชื่อ แต่กลัวเขาเคืองเอา แล้วเราก็ไม่ใช่ซ้อเจ็ด

(อยากรู้ ก็รู้ว่าอยากรู้นะ)

แต่เห็นใครไปถามเธอก็บอกว่า เข้าใจกันดี ไม่มีอะไร แปลว่า เขารับของเขาได้
เขียนแบบนี้ ไม่ได้บอกให้ผู้หญิงทุกคนยอมหมดนะครับ

เพียงแต่บอกว่า ชีวิตมันไม่มีสูตรตายตัว
คนสมัยก่อน บ้านนึงมีตั้งหลายเมีย จะโดนกดขี่อย่างอีเย็น ในนางทาส
เขาก็ยังอยู่ของเขาได้ ก็ศรีทนได้ ใครจะทำไม

ส่วนหนึ่งเพราะเป็นทาส ก็เรื่องหนึ่ง แต่ที่ไม่ค่อยมีปากมีเสียง
อาจจะเพราะเป็นนางเอก และสังคมยุคก่อนด้วยอีกส่วนนึง

แต่ถึงวันนี้ ผู้หญิงมักจะบอกว่า เรามีสิทธิเสมอภาค เท่าเทียมกับผู้ชาย
ผู้หญิงก็เลยเจ้าชู้ มั่ง

ดู ดู๊ ดู ดู เธอทำ

โดย aston27

[wawe]

เห็นด้วยกับคุณhut2211คุณรักสามีคุณแบบไหน เวลาหึงแฟน เรามีความทุกข์ หรือมีความสุข
ก็ถ้าหึงแล้วมันทุกข์ แล้วจะหึงไปทำไม
ทำใจให้เป็นสุข สำรวจตัวเอง เรามีดีเสียอย่าง สามีคุณต้องเลือกคุณเสมอ เป็นกำลังใจให้นะคะ

[KeRoRo]

เท่าที่อ่านดูเช่นกันคับ

ก้ไม่ได้ เป็นคนขี้หึงอะไรนี่ คับ

ปกติ ของคนเรา ถ้าไม่มีความรู้สึกอะไรเรย นี่ซิแปลกคน

ในเมื่อเคยจับได้มาก่อนแล้ว ความเชื่อใจไว้วางใจมันก้หายไป

มันจะสร้างใหม่คงใช้เวลา

คงจะต้องเปิดอกคุยกัน อะคับ สร้างความเชื่อมันในตัวสะมีใหม่

ไม่รู้ว่าจะช่วยได้ไหม นะคับ สู้ๆๆๆนะคับ

อยู่เพื่อตัวเองและลูกๆๆๆๆๆๆๆ สุ้เพื่อลูกกกกกกกกกกกก

[Tinuviel]

บอก+คุยกันให้เด็ดขาดและรู้เรื่องไปเลย ว่าห้ามเจ๊าะแจ๊ะกะหญิงอื่น รับไม่ได้:evil:

อย่า แม้แต่จะคิด -"- มะงั้น ตาย!!!
(เราก็แนะนำตามนิสัยเราอ่ะนะ อาจแรงไปนิด)^___^"

ป.ล. พอดีเราก็ขี้หึงสุดๆ แต่สามีก็ไม่เคยมีอะไรให้กังวลเลยค่ะ ทำแต่งาน

[bambam89]

ถาม - เป็นคนขี้หึงมากๆ เลยค่ะ ต้องตามตรวจเช็คแฟนทุกทางที่ทำได้ กังวลว่าเขาจะนอกใจอยู่ตลอด รู้สึกเป็นทุกข์มากเลยค่ะ ทำยังไงดีคะ?

อยากให้คุณลองถามตัวเองว่า คุณรักแฟนคุณจริงๆหรือเปล่า
ที่คุณไปนั่งหึงเขาน่ะ คุณทำเพื่อใคร

ร้อยละร้อยของคนขี้หึง อย่างแฟนเก่าผมคนนึง เป็นเหมือนคุณเด๊ะเลย
เธอบอกว่า ถ้าฉันไม่รัก ฉันก็ไม่หึงให้เหนื่อยหรอก

แต่ถ้าวิเคราะห์ดูจริงๆ คนขี้หึง ส่วนมากหึง เพราะหวงเขา
หวงทำไม หวงเพราะรู้สึกว่าเขาเป็น "ของเรา" ใช่ไหมครับ

คนส่วนมาก หึง เพราะเห็นแก่ตัว รักตัวเอง ไม่อยากแบ่งของเราให้ใคร
เพราะถ้ารักคนอื่นมากกว่าตัวเอง จะรู้สึกต่างไปเลยว่า
ขอให้เขาอยู่ดี มีสุข ปลอดภัย จะอยู่กับเรา หรืออยู่กับใคร ก็ไม่สำคัญ

ฉะนั้น ข้อแรกที่ต้องยอมรับคือ เวลาเราหึง
ไม่ใช่เพราะเรารักเขาหรอก เพราะเรารักตัวเอง

ข้อต่อมา ลองถามตัวเองว่า เราอยากมีแฟน เพราะอะไร
ตอบให้แทนว่า เพราะอยากมีความสุขไง ถูกไหม

ฉะนั้น ถามตัวเองต่อว่า เวลาหึงแฟน เรามีความทุกข์ หรือมีความสุข
ก็ถ้าหึงแล้วมันทุกข์ แล้วจะหึงไปทำไม

ชีวิตคนเราสั้นมากนะครับ เห็นอายุขัย หกเจ็ดสิบปีนี่ อย่านึกว่านาน
เทียบกับเทวดา พรหม อะไรแล้ว อายุพวกเรานี่ ขี้เล็บมาก
มีแต่แมลงวัน แมลงหวี่ หมา แมว หมู ไก่ อะไรเทือกๆนี่แหละ ที่เราอายุยืนกว่า

แล้วจะเอาเวลาที่มีน้อยนิดไปเสียเวลาหาทุกข์ใส่ตัวไปทำไม

ถ้าคิดจะมีแฟนสักคน เลือกคนที่คุณไว้ใจได้ แล้วไว้ใจไปให้สุดๆ
ถ้ามันนอกใจบ่อยและถี่จนเป็นนิสัย แล้วคุณทุกข์หนัก รับไม่ได้ ก็เลิกไป อยู่คนเดียวก็ได้

อย่าไปเสียเวลาออกงิ้ว เสียความรู้สึก ตามหึง ตามหวงให้เหนื่อย

ผมว่ามันต้องย้อนกลับไปดูว่า ตอนเริ่มเป็นแฟน เรารักเขาตรงไหน
อย่างบางคนรักที่เขาเป็นคนฉลาด ทำงานเก่ง เอาใจเก่ง ไม่กินเหล้าสูบบุหรี่

แฟนจะเจ้าชู้บ้าง เธอก็ไม่ว่านะครับ
ดูอย่างดาราบางคน สวยขนาดนั้น แฟนยังเจ้าชู้ซะ
อยากระบุชื่อ แต่กลัวเขาเคืองเอา แล้วเราก็ไม่ใช่ซ้อเจ็ด

(อยากรู้ ก็รู้ว่าอยากรู้นะ)

แต่เห็นใครไปถามเธอก็บอกว่า เข้าใจกันดี ไม่มีอะไร แปลว่า เขารับของเขาได้
เขียนแบบนี้ ไม่ได้บอกให้ผู้หญิงทุกคนยอมหมดนะครับ

เพียงแต่บอกว่า ชีวิตมันไม่มีสูตรตายตัว
คนสมัยก่อน บ้านนึงมีตั้งหลายเมีย จะโดนกดขี่อย่างอีเย็น ในนางทาส
เขาก็ยังอยู่ของเขาได้ ก็ศรีทนได้ ใครจะทำไม

ส่วนหนึ่งเพราะเป็นทาส ก็เรื่องหนึ่ง แต่ที่ไม่ค่อยมีปากมีเสียง
อาจจะเพราะเป็นนางเอก และสังคมยุคก่อนด้วยอีกส่วนนึง

แต่ถึงวันนี้ ผู้หญิงมักจะบอกว่า เรามีสิทธิเสมอภาค เท่าเทียมกับผู้ชาย
ผู้หญิงก็เลยเจ้าชู้ มั่ง

ดู ดู๊ ดู ดู เธอทำ

โดย aston27

ถ้าจะให้ตอบตรง ๆ
ก็คงบอกได้ว่า

หึงเพราะ กลัวเสีย สถานภาพครอบครัว ค่ะ ไม่อยากหย่า อยากให้ลูกมีครอบครัวที่อบอุ่น

หึงเพราะ รู้สึกเป็นเจ้าของ ถูกต้องเลยค่ะ ก็เราแต่งงานกันแล้วนี่คะ (พอจะเป็นเหตุผลได้ไม๊คะ)555

หึงเพราะ ไม่ต้องการให้เค้าไปสนใจหญิงอื่น ทำใจไม่ได้ เพราะเราเอง ก็รักเค้าคนเดียว

หึงเพราะ เราทิ้งชีวิตที่ กรุงเทพ ทิ้งงานที่เคยทำ มาอยู่ ต่างจังหวัด กับเค้า เวลาผ่านมานาน จนกลัวว่า
จะไม่สามารถ กลับไปใช้ชีวิตที่กรุงเทพได้อีก อายุมากขึ้น กลัวจะหางานทำไม่ได้

หึงเพราะ ทุกอย่างที่เราทำมาด้วยกัน มันจะพังทลายตรงหน้า เสียดายค่ะ เสียดาย

ยังไงก็ตาม ต้องขอบคุณคุณ hut2211 ค่ะ จะพยายามคิดตามที่คุณพูดค่ะ
เผื่อ อะไร ๆ จะดีขึ้น

[preeyanan]

ผู้ชายยอมมีเมียน้อย แต่ไม่ยอมทิ้งเมียหลวง กับลูกง่าย ๆ , จริง ๆ แล้วผู้ชายรักครอบครัวมากไม่แพ้ผู้หญิง แต่บางคนแสดงออกไม่เก่ง ถ้าให้เค้าเลือก เค้าก็ต้องเลือกครอบครัวไว้ก่อน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเลิกมีเล็กมีน้อยหรอกค่ะ ---> ประสบการณ์ส่วนตัว เท่าที่เห็นมานะ

เข้มแข็งไว้นะคะ เชื่อว่าความดีชนะทุกสิ่งค่ะ

[hut2211]

คำถาม

ดิฉันมีเรื่องกลุ่มใจมากๆๆๆค่ะคือว่าพ่อของดิฉันเป็นคนที่ขี้หึงมากๆๆ
แม่ไปไหนไปได้เลยกับลูกเขยพ่อก็หึงดิฉันไม่รู้จะแก่ปัญหาอย่างไรดี
ไม่ทราบว่าแม่ทำกรรมกับพ่อไว้อย่างไรทั้งที่พ่อก็เคยบวชเรียนมาก่อน
อยากทราบวิธีแก้ไข


และอีกเรื่องดิฉันโดยแดดแล้วที่แขนของดิฉันเป็นดวงสีขาวหาหมอแล้วก็ไม่หายอยากทราบว่าจะแก่กรรมอยากไร

คำตอบ

คนที่ขี้หึงมากๆ ก็เพราะรักมาก ในอดีตก็คงเคยปรารถนาให้มีคนมารักมากๆไว้ก็เป็นได้

เพราะไม่รู้ว่ารักมากก็ทุกข์มาก ทุกข์ทั้งคนที่รัก และคนถูกรักเลยจริงๆ อย่างกรณีที่คุณพ่อของท่านผู้ถามประสบไว้เป็นต้น

ธรรมชาติใจคนเรามักพอใจที่มีคนมารัก อยากได้ความรักมากจากคนอื่น
โดยก็ไม่รู้ว่า จะต้องเป็นทุกข์ เสมือนเหรียญสองด้านเสมอ
คนที่เป็นทุกข์ที่สุดในกรณีนี้ หาใช่คนอื่นไม่ คือตัวคุณพ่อของท่านผู้ถามนั่นแหละ
เพราะใจนั้นคอยแต่จะระแวดระวัง หวงแหน บางทีถึงขั้นระแวง อย่างนี้ใจเป็นไปกับโทสะหมด
คนที่ทุกข์ตามมาอันดับสองได้แก่คุณแม่ ที่ดูเหมือนจะหมดความเป็นตัวของตัวเอง หมดอิสระภาพ
นี้ก็เป็นทุกข์อย่างหนึ่ง
ต้องค่อยๆคุยให้เหตุผลกันไปเรื่อยๆ
หาอุบายเล่าเรื่องราวสมมุติให้พ่อฟังว่า คนที่ขี้หึงมากๆนั้น
คนเป็นภรรยาทุกข์มากที่สุด จริงๆแล้วก็เพราะรักนั่นแหละแต่ขาด
เหตุผล ขาดปัญญา ดังนั้น กลายเป็นว่าไปทำร้ายจิตใจของคนที่เป็นคู่ไปเสียได้
อย่างนี้ เรียกว่า รักไม่เป็น เพราะทำให้เกิดทุกข์มากมายทั้งตัวเอง และคนที่ตนรักนั่นแหละ
ดังนั้น คุณพ่ออาจจะค่อยๆเห็นเหรียญอีกด้านหนึ่งซึ่งตัวท่านเองไม่เคยมองเห็นเลย ใจคุณพ่ออาจจะเกิดเมตตาขึ้นมาและใคร่จะทำให้คุณแม่มีความสุขอย่างถูกต้อง เรื่องนี้ บอกกล่าวตรงๆไม่ได้ เพราะกำลังขาดเหตุผล และท่านผู้ถามเองก็เป็นลูก อาจจะหาโอกาสเล่าเหมือนเล่าเรื่องคนอื่นให้ท่านฟัง ยกตัวอย่างว่า มีคนถามในเว็บไซต์นี่แหละ อ่านแล้วชอบจังเพราะเห็นว่า ความรักนั้นแม้รักอยู่นั่นแหละ หากขาดเหตุผลเสียแล้ว ตนเองและผู้ที่เกี่ยวข้องนั้นย่อมเป็นทุกข์มากๆเลย เล่าโน่นเล่านี่ไปเรื่อยๆ ท่านฟังท่านอาจจะแอบไปพิจารณาของท่านได้
ในอดีต คุณพ่ออาจจะเคยถูกพรากของรักของหวงและยังจำติดตาติดใจ ดังนั้นจึงไม่อยากเจออย่างนั้นอีกก็ได้
แต่คนที่มีเยื่อใยเหนียวแน่นอย่างนี้ อารมณ์ที่เป็นอาจิณกรรมมักไม่พ้นจากเรื่องความผูกพันอย่างนี้ เป็นไปกับความหวงแหนมากๆ หากตายไป กรรมอย่างนี้ส่งผล ก็อาจจะได้กำเนิดเป็นสุนัขเฝ้าบ้านเพราะเหตุแห่งความหวงแหน เป็นงูเฝ้าถ้ำอะไรทำนองนี้ หรือไปเกิดเป็นเปรต เพราะใจนั้นไม่ใคร่เกิดกุศล มีแต่เสน่หาถ่ายเดียว ไม่ใช่เรื่องดีเลยนะคะ
ถ่ายสำเนาคำถามคำตอบหลายๆเรื่องจากเว็บนี้ ที่เห็นว่าคุณพ่อน่าจะสนใจลองให้ท่านอ่านดู หากท่านเกิดชอบใจเพราะมีอดีตกุศลมา ไม่นานท่านก็จะเปลี่ยน เพราะปัญญาเกิดแก่ท่านมากขึ้นแล้ว ท่านก็จะเข้าใจเรื่องวิบาก เรื่องการสร้างทุกข์ให้ตนเองและผู้อื่นอันเป็นกรรมที่พึงเลี่ยง ละเว้นเสีย หนักๆเข้าท่านก็อาจจะค่อยผ่อนคลายจิตใจของตัวเองได้บ้าง ลองดูก็ไม่เสียหายนะคะ
หากท่านไม่รับ ก็ถือว่าเป็นกรรมของท่าน และเป็นวิบากของคุณแม่ท่านนั่นแหละ ยอมรับเอาเถิดว่าท่านเป็นของท่านอย่างนี้ ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงได้ ก็พยายามหาวิธีหลีกเลี่ยงไม่ให้ใจท่านยึดมากขึ้น อันนี้เป็นโทษแก่คุณพ่อท่านโดยตรง น่าสงสารนะคะ
ส่วนรอยขาวที่แขนนั้น หากไม่หายแล้ว เพราะหมออาจจะไม่ทราบว่าเกิดจากปัจจัยอะไร ก็รักษาไม่ได้
โรคบางอย่างเกิดแต่กรรม แก้ไม่ได้ค่ะ
โรคบางอย่างเกิดจากจิต อันนี้แก้ได้ค่ะ
โรคบางอย่างเกิดจากอุตุ ความร้อนความเย็น อันนี้แก้ยาก เพราะเรากำหนดเอาเองไม่ได้ค่ะ
โรคบางอย่างเกิดจากอาหาร อันนี้ เราดูแลให้ดี ก็แก้ได้ค่ะ
รอยอย่างนี้ น่าจะเกิดจากอุตุนะคะ เพราะอาจจะแพ้แดด แล้วทำให้เม็ดสีผิวนั้นเปลี่ยนแปลงไป
และอาจจะเกิดจากกรรมที่ส่งผลระหว่างกาลที่มีชีวิตอยู่ อาจจะเกี่ยวกับว่า เคยไปทำร่องรอยที่ไม่สวยงามให้แก่ใคร หรือสถานที่ใดไว้ก็ย่อมเป็นไปได้ทั้งนั้น แต่จะให้เจาะจงลงไปชัดเจนนั้นย่อมไม่ใช่วิสัยค่ะ ไม่สามารถทำได้
ให้ยอมรับและอย่ากระทำความหงุดหงิด หรืออยากให้รอยหายไป บางทีก็ทำไม่ได้แก้ไม่ได้เสียแล้ว
หากบุญดี และอยู่ในวิสัยที่จะเปลี่ยนแปลงได้ ท่านก็จะพบสาเหตุ พบปัจจัยแห่งโรคได้ในโอกาสต่อไป เรื่องอย่างนี้ก็อาจจะเกิดได้
อยากผิวงามก็อย่าเป็นคนช่างหงุดหงิด ต้องเป็นคนใจเย็นมีเมตตา ไม่เจ้าโทสะ โทสะทำให้ผิวในปัจจุบันเสีย และหากส่งผลในชาติต่อไป ก็ยังเบียดเบียนให้ได้รูปทรามปิวทรามมาครอบครองเสียอีก เกิดมาเป็นคนผิวหยาบ ผิวทราม เพราะใจนั้นเป็นโทสะมากค่ะ
พึงทำเหตุใหม่ให้ดีๆก็แล้วกัน หากแก้ได้ก็ดีไป หากแก้ไม่ได้ก็ยอมรับเถอะค่ะ ดีกว่าเสียแขนเสียขาอย่างคนอื่นเขา ใช่ไหมคะ?

[DNA]

เผอิญเป็นคนที่ขี้หึงแต่ไม่ขี้วีนจนสามีเกรงใจค่ะ ลองเอาวิธีนิ่งสงบทุกอย่างไปใช้ก็ได้นะคะ ทำตัวให้เค้าเกรงใจเราได้ผลดีกว่าทำให้เค้าเกรงกลัวค่ะ

[ninanina_neena]

กระทู้นี้โดนด้วยเลยค่ะ สำหรับเรานะคะ คุยกับเค้าตรงๆ มาตลอด จับได้ตลอด ร้องไห้ตลอด 6 ปี
แล้วทุกครั้งเราจะบอกเค้าว่า เราจะทน ทนให้ถึงที่สุด ถ้าวันไหนเราไม่พุดแล้วคือวันนั้นมันไม่ไหวแล้วจริงๆ
เค้าเลยบอกเราว่า เพราะเเบบนี้แหละทำให้เค้ารักเรา ไม่มีทางทิ้งเรา แต่เค้าจะพยายามทิ้งนิสัยไม่ดีนี้ให้ได้
เป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้ และผู้หญิงที่เผชิญชีวิตคล้ายๆ กัน ค่ะ